Ancient Greek-English Dictionary Language

διαφεύγω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: διαφεύγω διαφεύξομαι

Structure: δια (Prefix) + φεύγ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to flee through, get away from, escape, to escape, it is, too late
  2. to escape one, escape one's notice or memory

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαφεύγω διαφεύγεις διαφεύγει
Dual διαφεύγετον διαφεύγετον
Plural διαφεύγομεν διαφεύγετε διαφεύγουσιν*
SubjunctiveSingular διαφεύγω διαφεύγῃς διαφεύγῃ
Dual διαφεύγητον διαφεύγητον
Plural διαφεύγωμεν διαφεύγητε διαφεύγωσιν*
OptativeSingular διαφεύγοιμι διαφεύγοις διαφεύγοι
Dual διαφεύγοιτον διαφευγοίτην
Plural διαφεύγοιμεν διαφεύγοιτε διαφεύγοιεν
ImperativeSingular διαφεύγε διαφευγέτω
Dual διαφεύγετον διαφευγέτων
Plural διαφεύγετε διαφευγόντων, διαφευγέτωσαν
Infinitive διαφεύγειν
Participle MasculineFeminineNeuter
διαφευγων διαφευγοντος διαφευγουσα διαφευγουσης διαφευγον διαφευγοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαφεύγομαι διαφεύγει, διαφεύγῃ διαφεύγεται
Dual διαφεύγεσθον διαφεύγεσθον
Plural διαφευγόμεθα διαφεύγεσθε διαφεύγονται
SubjunctiveSingular διαφεύγωμαι διαφεύγῃ διαφεύγηται
Dual διαφεύγησθον διαφεύγησθον
Plural διαφευγώμεθα διαφεύγησθε διαφεύγωνται
OptativeSingular διαφευγοίμην διαφεύγοιο διαφεύγοιτο
Dual διαφεύγοισθον διαφευγοίσθην
Plural διαφευγοίμεθα διαφεύγοισθε διαφεύγοιντο
ImperativeSingular διαφεύγου διαφευγέσθω
Dual διαφεύγεσθον διαφευγέσθων
Plural διαφεύγεσθε διαφευγέσθων, διαφευγέσθωσαν
Infinitive διαφεύγεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διαφευγομενος διαφευγομενου διαφευγομενη διαφευγομενης διαφευγομενον διαφευγομενου

Future tense

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • φείδου, ὦ Ζεῦ, τῶν ἀπειλῶν, εἰδὼσ οὐδέν με πεισόμενον ὅ τι μὴ καὶ τῇ Μοίρᾳ πρὸ σοῦ ἔδοξεν ἐπεὶ οὐδ’ αὐτοὺσ ἐκείνουσ ὁρῶ τοὺσ ἱεροσύλουσ κολαζομένουσ, ἀλλ’ οἵ γε πλεῖστοι διαφεύγουσιν ὑμᾶσ· (Lucian, Juppiter confuatus, (no name) 9:4)
  • ὡσ γὰρ τῶν ὑπ’ αὐλοῖσ ᾀδόντων αἱ πολλαὶ τοὺσ ἀκούοντασ ἁμαρτίαι διαφεύγουσιν, οὕτω περιττὴ καὶ σοβαρὰ λέξισ ἀντιλάμπει τῷ ἀκροατῇ πρὸσ τὸ δηλούμενον. (Plutarch, De Recta Ratione Audiendi, chapter, section 7 9:1)
  • ἀλλ’ ἐπεισελθόντεσ εἰσ τὸ χωρίον γεωργῶ δὲ πρὸσ τῷ ἱπποδρόμῳ, καὶ οἰκῶ ἐνταῦθα ἐκ μειρακίου πρῶτον μὲν ἐπὶ τοὺσ οἰκέτασ ᾖξαν, ὡσ δὲ οὗτοι διαφεύγουσιν αὐτοὺσ καὶ ἄλλοσ ἄλλῃ ἀπεχώρησαν, ἐλθόντεσ πρὸσ τὴν οἰκίαν καὶ ἐκβαλόντεσ τὴν θύραν τὴν εἰσ τὸν κῆπον φέρουσαν Εὐέργόσ τε οὑτοσὶ ὁ ἀδελφὸσ ὁ Θεοφήμου καὶ Μνησίβουλοσ ὁ κηδεστὴσ αὐτοῦ, οἷσ οὐδεμίαν δίκην ὠφλήκειν οὐδὲ προσῆκεν αὐτοὺσ ἅπτεσθαι τῶν ἐμῶν οὐδενόσ, εἰσελθόντεσ ἐπὶ τὴν γυναῖκά μου καὶ τὰ παιδία ἐξεφορήσαντο ὅσα ἔτι ὑπόλοιπά μοι ἦν σκεύη ἐν τῇ οἰκίᾳ. (Demosthenes, Speeches 41-50, 70:1)
  • Ταῦτα δὲ ἐν ἀρχῇσιν ἐπιφαινόμενα παραφροσύνησ δηλωτικά ἐστι σφοδρῆσ, καὶ ὡσ ἐπιτοπολὺ ἀποθνήσκουσιν‧ οἱ δὲ διαφεύγοντεσ, ἢ μετὰ ἀποστήματοσ, ἢ αἵματοσ Ῥύσιοσ ἐκ τῆσ Ῥινὸσ, ἢ πῦον παχὺ πτύσαντεσ διαφεύγουσιν, ἄλλωσ δὲ οὔ. (Hippocrates, Oeuvres Completes D'Hippocrate., , 11.10)
  • εἰσὶ δὲ ὄρειοι οἱ Κοσσαῖοι καὶ χωρία ὀχυρὰ κατὰ κώμασ νέμονται, ὁπότε προσάγοι δύναμισ ἐσ τὰ ἄκρα τῶν ὀρῶν ἀποχωροῦντεσ ἀθρόοι ἢ ὅπωσ ἂν προχωρῇ ἑκάστοισ οὕτω διαφεύγουσιν, ἐσ ἀπορίαν βάλλοντεσ τοὺσ ξὺν δυνάμει σφίσιν ἐπιχειροῦντασ· (Arrian, Anabasis, book 7, chapter 15 2:1)

Synonyms

  1. to flee through

  2. to escape one

Related

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION