Ancient Greek-English Dictionary Language

αἴτιος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: αἴτιος αἰτίᾱ αἴτιον

Structure: αἰτι (Stem) + ος (Ending)

Etym.: ai)te/w

Sense

  1. causing, being the author of, responsible for
  2. to blame, blameworthy, guilty, reprehensible, culpable
  3. (substantive) defendant, accused, culprit

Examples

  • ἐπὶ πλεῖον δὲ προβαινούσησ τῆσ ὁμιλίασ, τὸν Ἕρμωνα μεταπεμψάμενοσ ὁ βασιλεύσ, μετὰ πικρᾶσ ἀπειλῆσ ἐπυνθάνετο, τίνοσ ἕνεκεν αἰτίασ εἰάθησαν οἱ Ἰουδαῖοι τὴν παροῦσαν ἡμέραν περιβεβιωκότεσ̣ (Septuagint, Liber Maccabees III 5:18)
  • τήν τε τοῦ φίλου ἣν ἔχουσι πρὸσ ἡμᾶσ βεβαίαν καὶ τοὺσ προγόνουσ ἡμῶν εὔνοιαν ἀναλογισάμενοι, δικαίωσ ἀπολελύκαμεν πάσησ καθ̓ ὁντινοῦν αἰτίασ τρόπον (Septuagint, Liber Maccabees III 7:7)
  • ἔνδοθεν δὲ οὖσα ἥττων ἡ προσδοκία, πλείονα λογίζεται τὴν ἄγνοιαν τῆσ παρεχούσησ τὴν βάσανον αἰτίασ. (Septuagint, Liber Sapientiae 17:13)
  • καταχωρίσαντεσ οὖν τὰ συμβάντα διὰ τὰσ ἔξωθεν αἰτίασ, ψιλῶσ ἐπὶ τῶν πραγμάτων γυμνὴν θεωρήσατέ μου τὴν πολιτείαν. (Demades, On the Twelve Years, 16:1)
  • ἐκ τῶν πραγμάτων σκοπεῖτε τὴν ἀλήθειαν, καὶ μὴ ψευδεῖσ αἰτίασ ὁμολογουμένων ἔργων προκρίνητε. (Demades, On the Twelve Years, 55:1)

Related

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION