호흡부호 보기
강세부호 보기
장단부호 보기
작은 Iota 보기
모든 부호 보기
καθόλου μὲν ἄτοπον καὶ παρὰ τὴν ἔννοιὰν ἐστιν εἶναι μέν τι μὴ ὀ`ν δ εἶναι, καὶ εἶναι μὲν οὐκ ὄντα δ εἶναι, λεγόντων ἀτοπώτατόν ἐστι τὸ ἐπὶ τοῦ παντὸς λεγόμενον.? κενὸν γὰρ ἄπειρον ἔξωθεν τῷ κόσμῳ περιθέντες οὔτε σῶμα τὸ πᾶν οὔτ ἀσώματον εἶναι λέγουσιν.
ἕπεται δὲ τούτῳ τὸ μὴ ὀ`ν εἶναι τὸ πᾶν ὄντα γὰρ μόνα τὰ σώματα καλοῦσιν, ἐπειδὴ ὄντος τὸ ποιεῖν τι καὶ πάσχειν, τὸ δὲ πᾶν οὐκ ὄν ἐστιν:
ὥστε οὔτε τι ποιήσει οὔτε τι πείσεται τὸ πᾶν. ἀλλ οὐδ ἐν τόπῳ ἔσται: σῶμα γὰρ δήπου τὸ ἐπέχον τόπον, οὐ σῶμα δὲ τὸ πᾶν, ὥστ οὐδαμοῦ τὸ πᾶν.
καὶ μὴν ᾧ τὸν αὐτὸν ἐπέχειν τόπον συμβέβηκε, τοῦτο τὸ μένον: ὥστ οὐ μένει τὸ πᾶν οὐ γὰρ ἐπέχει τόπον. κινεῖται πρῶτον ὅτι καὶ τῷ κινουμένῳ τόπου δεῖ καὶ χώρας ὑποκειμένης, ἔπειθ ὅτι τὸ κινούμενον ἢ αὑτὸ κινεῖν ἢ ὑφ ἑτέρου πάσχειν πέφυκε:
δὲ καὶ βάρος ἤτοι σχέσεις τινὲς ἢ δυνάμεις εἰσὶν ἢ διαφοραὶ πάντως σώματος τὸ δὲ πᾶν οὐ σῶμά ἐστιν:
ὥστ ἀνάγκη μήτε βαρὺ μήτε κοῦφον εἶναι τὸ πᾶν μηδ ἔχειν ἐξ ἑαυτοῦ κινήσεως ἀρχήν.
ἀλλὰ μὴν οὐδ ὑφ ἑτέρου κινήσεται τὸ πᾶν: ἕτερον γὰρ οὐδέν ἐστι τοῦ παντός: ὥστ ἀνάγκη λέγειν αὐτοῖς ὅπερ λέγουσι μήτε μένον εἶναι τὸ πᾶν μήτε κινούμενον.
καὶ κούφοις τὸ μὴ κοῦφον ὧν οὐδ ὀνείρατα λαβεῖν μᾶλλον ἔστι παρὰ τὰς κοινὰς ἐννοίας.
καὶ μὴν οὕτως οὐδὲν ἐναργές ἐστι καὶ τῶν κοινῶν ἐχόμενον ἐννοιῶν ὡς τό, εἴ τι μὴ ἔμψυχόν ἐστιν, ἐκεῖνο ἄψυχον εἶναι:
καὶ πάλιν, εἴ τι μὴ ἄψυχον, ἐκεῖνο ἔμψυχον εἶναι: καὶ ταύτην οὖν ἀνατρέπουσι τὴν ἐνάργειαν, οὕτω τὸ πᾶν ὁμολογοῦντες μήτ ἔμψυχον εἶναι μήτ ἄψυχον. ἄνευ δὲ τούτων, ἀτελὲς μὲν οὐδεὶς νοεῖ τὸ πᾶν, οὗ γε δὴ μηδὲν μέρος ἄπεστιν οὗτοι δὲ τέλειον οὔ φασιν εἶναι τὸ πᾶν:
ὡρισμένον γάρ τι τὸ τέλειον, τὸ δὲ πᾶν ὑπ ἀπειρίας ἀόριστον: οὐκοῦν ἔστι τι κατ αὐτούς, ὃ μήτ ἀτελὲς· μήτε τέλειόν ἐστιν.
ἀλλὰ μὴν οὔτε μέρος ἐστὶ τὸ πᾶν: οὐδὲν γὰρ αὐτοῦ μεῖζον: οὔτ ὅλον, ὡς αὐτοὶ λέγουσι: τεταγμένου γὰρ τὸ ὅλον κατηγορεῖσθαι, τὸ δὲ πᾶν δι ἀπειρίαν καὶ ἀόριστον εἶναι καὶ ἄτακτον.
αἴτιον τοίνυν οὔτε τοῦ παντὸς ἕτερόν ἐστι τῷ μηδὲν εἶναι παρὰ τὸ πᾶν ἕτερον, οὔτ ἄλλου τὸ πᾶν ἀλλ οὐδ ἑαυτοῦ ποιεῖν γὰρ οὐ πέφυκε, τῷ δὲ ποιεῖν τὸ αἴτιον νοεῖται.
τοῦ ἐπίνοιαν λαμβάνουσιν ἆρ, οὐκ ἂν εἴποιεν, ὡς τὸ μήτ, αἴτιον ὑπάρχον μήτ, αἴτιον ἔχον μήθ ὅλον μήτε μέρος μήτε τέλειον μήτ ἀτελὲς μήτ ἔμψυχον μήτ ἄψυχον μήτε κινούμενον μήτε μένον που μήθ ὑπάρχον μήτε σῶμα μήτ ἀσώματον·
τοῦτο καὶ οὐκ ἄλλο τι τὸ οὐδέν ἐστιν.
ὅταν οὖν ὅσα πάντες οἱ λοιποὶ τοῦ μηδενός, οὗτοι μόνοι τοῦ παντὸς κατηγοροῦσι, ταὐτὸν ὡς ἐοίκε φαίνονται τῷ μηδενὶ τὸ πᾶν ποιοῦντες.
οὐδὲν οὖν ἔτι δεῖ λέγειν τὸν χρόνον, τὸ κατηγόρημα, τὸ ἀξίωμα, τὸ συνημμένον, τὸ συμπεπλεγμένον οἷς χρῶνται μὲν μάλιστα τῶν φιλοσόφων, ὄντα δ οὐ λέγουσιν εἶναι. καίτοι τὸ γ ἀληθὲς·
ὀ`ν μὴ εἶναι μηδ ὑπάρχειν, ἀλλὰ καταλαμβάνεσθαι καὶ καταληπτὸν εἶναι καὶ πιστὸν ᾧ τῆς οὐσίας· τοῦ ὄντος μὴ μέτεστι, πῶς οὖν οὐ πᾶσαν ἀτοπίαν ὑπερβέβληκεν·?
호흡부호 보기
강세부호 보기
장단부호 보기
작은 Iota 보기
모든 부호 보기