Sense

1. to touch, to to touch, assailing, didst touch on
2. to touch as an enemy, lay hands upon
3. to touch, reach, affect, to reach, gain

Examples

• ἔφερε γὰρ αὐτῇ τῆσ ὀπώρασ ἀεὶ τὰ πρατήρια παραπορευόμενοσ, καὶ χρόνον πολὺν ὑφίστατο καὶ τὴν προβοσκίδα τῶν χιτωνίων ἐντὸσ ὥσπερ χεῖρα παραβαλὼν ἀτρέμα τῆσ περὶ τὸ στῆθοσ ὡρ́ασ ἔψαυεν. (Plutarch, De sollertia animalium, chapter, section 18 2:1)
• ἡ δὲ ἔλαφοσ ὑπὸ τῶν φυλαττόντων αὐτὴν ἐγγὺσ ἀφεθεῖσα καί κατιδοῦσα τὸν Σερτώριον ἐχώρει δρόμῳ περιχαρὴσ πρὸσ τὸ βῆμα, καί παραστᾶσα τὴν κεφαλὴν ἐπέθηκε ταῖσ γόνασιν αὐτοῦ καί τῷ στόματι τῆσ δεξιᾶσ ἔψαυεν, εἰθισμένη καί πρότερον τοῦτο ποιεῖν. (Plutarch, Sertorius, chapter 20 3:1)
• καὶ δὴ τὰ πρώτισθ’ ὁ γέρων ἔψαυεν ἐδωδῆσ· (Apollodorus, Argonautica, book 2 5:4)
• κατεσκευάσθη δὲ ἄνευ σιδήρου, καὶ οὐδέποτ’ ἔψαυεν αὐτοῦ σίδηροσ. (Flavius Josephus, De bello Judaico libri vii, 256:2)
• ἅ γε μὴν ἀπέλαυον τῆσ ἀρχῆσ κατὰ τὴν Οἰβάρου σοφίαν, ὃσ πρῶτοσ εἰπεῖν λέγεται Κύρῳ δυσχεραίνοντι τὴν πολλὴν πλάνην δεῖν αὐτὸν καὶ ἀνάγκην εἶναι πανταχοῖ περιφοιτᾶν τῆσ ἀρχῆσ ἑκόντα τε καὶ ἄκοντα, εἰ μέλλοι βασιλεύειν, ὁρῶντα εἰσ τὴν βύρσαν, ὡσ ἐφ’ ἃ μὲν αὐτῆσ βαίνοι ταπεινὰ ἐγίγνετο καὶ τῆσ γῆσ ἔψαυεν, ἀφ’ ὧν δὲ ἀπαλλάττοιτο, αὖθισ ἀνίστατο καὶ πάλιν πατοῦντοσ ἐταπεινοῦτο. (Aristides, Aelius, Orationes, 6:11)

Similar forms

• ψαύει (15)
• ψαῦον (11)
• ψαύσῃ (8)
• ψαύω (6)
• ψαύων (5)
• ψαύσω (2)
• ψαύῃ (2)
• ψαύετ (1)
• Ψαῦε (1)
• ψαύσι (1)
• Ψαῦμι (1)
• ψαῦεν (1)
• ψαῦ (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.