Sense

1. that which is alleged as the cause, an allegation, plea, plea
2. a mere pretext, a pretence, excuse, the pretext or pretence for, in pretence, from or on, excuse, an excuse
3. occasion, an excuse, an excuse, pretences, excuse, shuffling
4. suggestion.

Examples

• ἀπογραψαμένων δὲ συχνῶν, τὰ πλοῖα τὰ πλέοντα εἰσ τὸν Πόντον ἐσύλων μετὰ προφάσεωσ εὐλόγου. (Aristotle, Economics, Book 2 42:3)
• , ἐξαγομένου ὀλίγου πολὺ τέλοσ λαμβάνειν, αὐτούσ τε τοὺσ νομάρχασ πεπαῦσθαι τῆσ προφάσεωσ. (Aristotle, Economics, Book 2 115:4)
• ἐπεὶ βραχείασ προφάσεωσ ἔδει μόνον, ἐφ’ ᾗ σ’ ἐγὼ καὶ παῖδεσ αἱ λελειμμέναι δεξόμεθα δέξιν ἥν σε δέξασθαι χρεών. (Euripides, Iphigenia in Aulis, episode 1:19)
• δεύτερον, ὅτι Πομπήϊοσ Σύλλαν καὶ ζῶντα τιμῶν διετέλεσε καὶ τεθνηκότοσ ἐκήδευσε βιασάμενοσ Λέπιδον τὸ σῶμα, καὶ τῷ παιδὶ Φαύστῳ τὴν αὑτοῦ θυγατέρα συνῴκισεν, Ἀγησίλαοσ δὲ Λύσανδρον ἐκ τῆσ τυχούσησ προφάσεωσ ὑπεξέρριψε καὶ καθύβρισε, καίτοι Σύλλασ μὲν οὐκ ἐλαττόνων ἔτυχεν ἢ Πομπηϊῴ παρέσχεν, Ἀγησίλαον δὲ Λύσανδροσ καὶ τῆσ Σπάρτησ βασιλέα καὶ τῆσ Ἑλλάδοσ στρατηγὸν ἐποίησε. (Plutarch, Comparison of Agesilaus and Pompey, chapter 1 2:1)
• ταῦτα δὲ ἡμῖν εἰσ τὴν παρὰ τῶν πολλῶν δόξαν ἐπῆλθεν εἰπεῖν ἐννοήσασιν ἡλίκην ἔχει δύναμιν ἐκ τῶν Τιβερίῳ καὶ Γαϊῴ τοῖσ Γράγχοισ συμπεσόντων, οὓσ κάλλιστα μὲν φύντασ, κάλλιστα δὲ τραφέντασ, καλλίστην δὲ τῆσ πολιτείασ ὑπόθεσιν λαβόντασ, ἀπώλεσεν οὐχ οὕτωσ ἐπιθυμία δόξησ ἄμετροσ, ὡσ φόβοσ ἀδοξίασ ἐκ προφάσεωσ οὐκ ἀγεννοῦσ πεφυκώσ. (Plutarch, Agis, chapter 2 4:3)

Similar forms

• πρόφασιν (315)
• προφάσεις (140)
• πρόφασις (119)
• προφάσεως (113)
• προφάσει (89)
• προφάσιος (33)
• προφάσιας (22)
• προφάσεων (10)
• προφάσιες (9)
• πρόφασίς (7)
• προφάσεσι (5)
• προφασίων (5)
• προφάσεσιν (5)
• πρόφασίν (3)
• προφάσιεσ· (2)
• προφάσιο (1)
• προφάσιές (1)
• προφάσιός (1)
• προφάσες (1)
• προφάσι (1)
• προφασίζει (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.