Sense

1. that which is alleged as the cause, an allegation, plea, plea
2. a mere pretext, a pretence, excuse, the pretext or pretence for, in pretence, from or on, excuse, an excuse
3. occasion, an excuse, an excuse, pretences, excuse, shuffling
4. suggestion.

Examples

• τούτῳ δὴ τῷ λόγῳ καὶ ταῖσ προφάσεσιν ταύταισ δέρμα τρίχασ ὄνυχάσ τε ἐπ’ ἄκροισ τοῖσ κώλοισ ἔφυσαν. (Plato, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, 386:1)
• καὶ εὐθὺσ οἱ πλούσιοι παρὰ τῶν πενήτων ἐωνοῦντο, ἢ ταῖσδε ταῖσ προφάσεσιν ἐβιάζοντο. (Appian, The Civil Wars, book 1, chapter 4 1:4)
• ἀπέθνησκον δ’ οὐ μονοτρόπωσ οὐδ’ ὥστε ῥᾴδιον κατανοῆσαι γενέσθαι τὴν νόσον, ἀλλὰ τὸ μὲν κακὸν ἓν ἦν, μυρίαισ δ’ αὐτοὺσ αἰτίαισ καὶ προφάσεσιν οὐδ’ ἐπινοῆσαι δυναμένουσ ἀνήρπαζεν. (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 7 398:3)
• καὶ τὸ μὲν ἀνελεῖν ἢ φυλάττειν δεδεμένουσ ἀσεβὲσ ἡγούμενοσ, τὸ δὲ μνησικακοῦντασ ἔχειν σὺν αὐτῷ μὴ δεδεμένουσ σφαλερὸν εἶναι νομίζων, τοὺσ μὲν ὁμηρεύσοντασ μετὰ τέκνων εἰσ τὴν Ῥώμην ἐξέπεμψε Κλαυδίῳ Καίσαρι, τοὺσ δὲ πρὸσ Ἀρταβάνην τὸν Πάρθον ἐφ’ ὁμοίαισ προφάσεσιν ἀπέστειλεν. (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 20 45:1)
• καὶ τῶν μὲν τοὺσ υἱεῖσ, τῶν δὲ τοὺσ ἄνδρασ ἀνακαλούμενοσ ἐπὶ προφάσεσιν ἀλόγοισ διέσειε, καὶ πολλὴν ἀσέλγειαν ἐναπεδείκνυτο καὶ παρανομίαν. (Polybius, Histories, book 10, chapter 26 4:1)

Similar forms

• πρόφασιν (315)
• προφάσεις (140)
• πρόφασις (119)
• προφάσεως (113)
• προφάσει (89)
• προφάσιος (33)
• προφάσιας (22)
• προφάσεων (10)
• προφάσιες (9)
• πρόφασίς (7)
• προφάσεσι (5)
• προφασίων (5)
• προφάσεσιν (5)
• πρόφασίν (3)
• προφάσιεσ· (2)
• προφάσιές (1)
• προφάσιός (1)
• προφάσες (1)
• προφάσι (1)
• προφασίζει (1)
• προφάσιο (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.