Ancient Greek-English Dictionary Language


ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: παραρρέω παραρρεύσομαι παρερρύην παρερρύηκα

Structure: παρα (Prefix) + ῤέϝ (Stem) + ω (Ending)


  1. to flow beside or past, to drift away
  2. to slip out or off
  3. to slip in unawares


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular παραρῤέω παράρῤεις παράρῤει
Dual παράρῤειτον παράρῤειτον
Plural παραρῤέομεν παράρῤειτε παραρῤέουσιν*
SubjunctiveSingular παραρῤέω παράρῤῃς παράρῤῃ
Dual παράρῤητον παράρῤητον
Plural παραρῤέωμεν παράρῤητε παραρῤέωσιν*
OptativeSingular παραρῤέοιμι παραρῤέοις παραρῤέοι
Dual παραρῤέοιτον παραρῤεοίτην
Plural παραρῤέοιμεν παραρῤέοιτε παραρῤέοιεν
ImperativeSingular παράρῤει παραρῤεῖτω
Dual παράρῤειτον παραρῤεῖτων
Plural παράρῤειτε παραρῤεόντων, παραρῤεῖτωσαν
Infinitive παράρῤειν
Participle MasculineFeminineNeuter
παραρῤεων παραρῤεοντος παραρῤεουσα παραρῤεουσης παραρῤεον παραρῤεοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular παραρῤέομαι παράρῤει, παράρῤῃ παράρῤειται
Dual παράρῤεισθον παράρῤεισθον
Plural παραρῤεόμεθα παράρῤεισθε παραρῤέονται
SubjunctiveSingular παραρῤέωμαι παράρῤῃ παράρῤηται
Dual παράρῤησθον παράρῤησθον
Plural παραρῤεώμεθα παράρῤησθε παραρῤέωνται
OptativeSingular παραρῤεοίμην παραρῤέοιο παραρῤέοιτο
Dual παραρῤέοισθον παραρῤεοίσθην
Plural παραρῤεοίμεθα παραρῤέοισθε παραρῤέοιντο
ImperativeSingular παραρῤέου παραρῤεῖσθω
Dual παράρῤεισθον παραρῤεῖσθων
Plural παράρῤεισθε παραρῤεῖσθων, παραρῤεῖσθωσαν
Infinitive παράρῤεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
παραρῤεομενος παραρῤεομενου παραρῤεομενη παραρῤεομενης παραρῤεομενον παραρῤεομενου

Future tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular παραρρεύσομαι παραρρεύσει, παραρρεύσῃ παραρρεύσεται
Dual παραρρεύσεσθον παραρρεύσεσθον
Plural παραρρευσόμεθα παραρρεύσεσθε παραρρεύσονται
OptativeSingular παραρρευσοίμην παραρρεύσοιο παραρρεύσοιτο
Dual παραρρεύσοισθον παραρρευσοίσθην
Plural παραρρευσοίμεθα παραρρεύσοισθε παραρρεύσοιντο
Infinitive παραρρεύσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
παραρρευσομενος παραρρευσομενου παραρρευσομενη παραρρευσομενης παραρρευσομενον παραρρευσομενου
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular παραρῤυήσομαι παραρῤυήσῃ παραρῤυήσεται
Dual παραρῤυήσεσθον παραρῤυήσεσθον
Plural παραρῤυησόμεθα παραρῤυήσεσθε παραρῤυήσονται
OptativeSingular παραρῤυησοίμην παραρῤυήσοιο παραρῤυήσοιτο
Dual παραρῤυήσοισθον παραρῤυησοίσθην
Plural παραρῤυησοίμεθα παραρῤυήσοισθε παραρῤυήσοιντο
Infinitive παραρῤυήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
παραρῤυησομενος παραρῤυησομενου παραρῤυησομενη παραρῤυησομενης παραρῤυησομενον παραρῤυησομενου

Imperfect tense

Aorist tense

Perfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  • ποταμὸσ δὲ παραρρεῖ πλησίον ὁ ὑπ’ αὐτῶν καλούμενοσ Νυκτίποροσ, καὶ πηγαὶ δύο παρὰ τὰσ πύλασ· (Lucian, Verae Historiae, book 2 33:2)
  • καὶ γὰρ παραρρεῖ παρὰ τὸ Ἡράκλειον, ὅπου κατεστρατοπέδευον οἱ Ἕλληνεσ· (Plutarch, Demosthenes, chapter 19 2:3)
  • τὴν γὰρ Σαμίων πόλιν παραρρεῖν ποταμὸν Ἴμβρασον, τῷ ῥὰ ποτ’ ’ Ὠκυρόην νύμφην, περικαλλέα κούρην, Χησιὰσ εὐπατέρεια τέκεν φιλότητι μιγεῖσα, ’ ὠκυρόην, ᾗ κάλλοσ ἀπείριτον ὤπασαν Ὧραι· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 19 1:1)
  • ὁκόσαι δὲ πρὸσ τὰσ δύσιασ κεῖνται καὶ αὐτῇσίν ἐστι σκέπη τῶν πνευμάτων τῶν ἀπὸ τῆσ ἠοῦσ πνεόντων τά τε θερμὰ πνεύματα παραρρεῖ καὶ τὰ ψυχρὰ ἀπὸ τῶν ἄρκτων, ἀνάγκη ταύτασ τὰσ πόλιασ θέσιν κεῖσθαι νοσερωτάτην. (Hippocrates, Hippocrates Collected Works I, , vi.2)
  • Οἷσιν ἐν πυρετοῖσιν ὀξέσι, μᾶλλον δὲ καυσώδεσιν, ἀέκουσιν δάκρυα παραρρεῖ, τούτοισιν ἀπὸ Ῥινῶν αἱμορραγίην προσδέχεσθαι, ἢν καὶ τἄλλα ὀλεθρίωσ μὴ ἔχωσιν, ἐπεὶ τοῖσί γε φλαύρωσ ἔχουσιν οὐχ αἱμορραγίην, ἀλλὰ θάνατον σημαίνει. (Hippocrates, Hippocrates Collected Works I, EPIDHMIWN A, 166)


  1. to slip out or off



Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool