Sense

1. to suppose
2. to look for a contingency; to hope, fear, expect
3. when the event rests with oneself, to purpose or will
4. to express full persuasion, either modestly or ironically
5. of an opinion or judgment, to deem, conceive, imagine

Examples

• "ὑμεῖσ δὲ ἴσωσ ᾤεσθέ με λαταγεῖν κοττάβουσ. (Lucian, Lexiphanes, (no name) 3:7)
• καὶ Δημάδῃ μὲν καὶ Δημοσθένει οὐδεμίαν ὠέσθε δεῖν συγγνώμην ἔχειν, ὅτι δῶρα καθ’ ὑμῶν ἐξηλέγχθησαν λαμβάνοντεσ, ἀλλ’ ἐτιμωρήσασθε, καὶ δικαίωσ, οἷσ εἰ μὴ πάντα ἀλλὰ πολλά γε συνῇστε χρήσιμα πεπολιτευμένοισ· (Dinarchus, Speeches, 18:4)
• οὔτε γὰρ αὐτὸσ ἄν ποθ’ ὑπέμεινα πρεσβεύειν, οὔτ’ ἂν ὑμεῖσ οἶδ’ ὅτι ἐπαύσασθε πολεμοῦντεσ, εἰ τοιαῦτα πράξειν τυχόντ’ εἰρήνησ Φίλιππον ᾤεσθε· (Demosthenes, Speeches, 37:1)
• ἐξέστητ’, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, τῆσ ὑποθέσεωσ ἐφ’ ἧσ ὑμᾶσ οἱ πρόγονοι κατέλιπον, καὶ τὸ μὲν προί̈στασθαι τῶν Ἑλλήνων καὶ δύναμιν συνεστηκυῖαν ἔχοντασ πᾶσι τοῖσ ἀδικουμένοισ βοηθεῖν περίεργον ἐπείσθητ’ εἶναι καὶ μάταιον ἀνάλωμ’ ὑπὸ τῶν ταῦτα πολιτευομένων, τὸ δ’ ἐν ἡσυχίᾳ διάγειν καὶ μηδὲν τῶν δεόντων πράττειν, ἀλλὰ προϊεμένουσ καθ’ ἓν ἕκαστον πάνθ’ ἑτέρουσ ἐᾶσαι λαβεῖν, θαυμαστὴν εὐδαιμονίαν καὶ πολλὴν ἀσφάλειαν ἔχειν ᾤεσθε. (Demosthenes, Speeches, 54:3)
• καὶ ταῦτα δ’ ὅτε πρὸσ τοὺσ τελευταίουσ ἐλέγετ’ οὐκ ᾤεσθε ἀπαγγελεῖν ἡμῖν, κἀνταῦθα σόφισμα καλὸν ἡγούμενοι περιήλθετε πάντασ ὑμῶν αὐτῶν κατηγοροῦντεσ ὅτι πονηροῖσ ἑκόντεσ ὁμιλεῖτε. (Lysias, Speeches, 10:1)

Similar forms

• οἰόμενος (242)
• οἰόμαι (237)
• οἰόμενοι (174)
• οἰόμεθα (132)
• οἰομένων (56)
• οἰομένους (52)
• οἰόμενον (31)
• ὀί̈ομαι (20)
• οἰομένου (16)
• οἰόμαί (15)
• οἰομένῳ (15)
• οἰομένοις (15)
• ὀίομαι (13)
• οἰομένη (11)
• οἰόμεθ (7)
• οἰόμενοί (6)
• οἰόμεθά (5)
• οἰόμενός (5)
• οἰομένας (3)
• οἰόμεναι (3)
• οἰομένην (3)
• ὀιομένη (2)
• ὀϊόμενον (2)
• ὀϊόμενος (2)
• ὀϊόμεθ (2)
• οἰομένα (1)
• ὀϊόμενός (1)
• οἰόμαὶ (1)
• οἰομένω (1)
• οἰόμ (1)
• ὀιομένοις (1)
• οἰομένῃ (1)
• ὀιόμενόν (1)
• οἰόμεσθα (1)
• ὀϊομένῳ (1)

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary