ἐπήκοος
First/Second declension Adjective;
Transliteration:
Principal Part:
ἐπήκοος
Structure:
ἐπηκο
(Stem)
+
ος
(Ending)
Sense
- listening or giving ear to
- within hearing, within ear-shot
Declension
First/Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- οὐ γὰρ εἰσ ἐπήκοον ἐφθέγγετο. (Lucian, Imagines, (no name) 9:7)
- παρελθὼν γὰρ εἰσ τὸ μέσον οἰκέτησ παρ’ Ἑτοιμοκλέουσ τοῦ Στωϊκοῦ ἥκειν λέγων γραμματίδιον ἔχων κελεῦσαὶ οἱ ἔφη τὸν δεσπότην ἐν τῷ κοινῷ ἀναγνόντα εἰσ ἐπήκοον ἅπασιν ὀπίσω αὖθισ , ἀπαλλάττεσθαι. (Lucian, Symposium, (no name) 21:1)
- "ἔπειτα σωφροσύνη πρὸσ ἀλλήλουσ, ἧσ μάλιστα δεῖται γάμοσ, ἡ μὲν ἔξωθεν καὶ νόμων πλέον ἔχουσα τοῦ ἑκουσίου τὸ βεβιασμένον ὑπ’ αἰσχύνησ καὶ φόβων, πολλῶν χαλινῶν ἔργον οἰάκων θ’ ἅμα, διὰ χειρόσ ἐστιν ἀεὶ τοῖσ συνοῦσιν Ἔρωτι δ’ ἐγκρατείασ τοσοῦτον καὶ κόσμου καὶ πίστεωσ μέτεστιν, ὥστε, κἂν ἀκολάστου ποτὲ θίγῃ ψυχῆσ, ἀπέστρεψε τῶν ἄλλων ἐραστῶν, ἐκκόψασ δὲ τὸ θράσοσ καὶ κατακλάσασ τὸ σοβαρὸν καὶ ἀνάγωγον, ἐμβαλὼν αἰδῶ καὶ σιωπὴν καὶ ἡσυχίαν καὶ σχῆμα περιθεὶσ κόσμιον, ἑνὸσ ἐπήκοον ἐποίησεν. (Plutarch, Amatorius, section 2122)
- νοήσεισ λαμβάνοντεσ οἰόνται φθεγγομένων ἀκούειν, ἀλλὰ τοῖσ μὲν ὡσ ἀληθῶσ ὄναρ ἡ τοιαύτη σύνεσισ γίγνεται, δι’ ἡσυχίαν καὶ γαλήνην τοῦ σώματοσ, ὅταν καθεύδωσι μόλισ ἐπήκοον ἔχουσι τὴν ψυχὴν τῶν κρειττόνων καὶ πεπνιγμένοι γε θορύβῳ τῶν παθῶν καὶ περιαγωγῇ τῶν χρειῶν εἰσακοῦσαι καὶ παρασχεῖν τὴν διάνοιαν οὐ δύνανται τοῖσ δηλουμένοισ. (Plutarch, De genio Socratis, section 20 6:1)
- ὅμοιον γὰρ ὥσπερ εἴ τισ λέγοι τὸν οὕτωσ ἀδύνατον τὴν ὄψιν ὡσ μηδὲ τὰ ἐν ποσὶν ὁρᾶν, ἀλλὰ προσδεόμενον χειραγωγοῦ, τοῦτον ἐφικεῖσθαι βλέποντα μέχρι τῶν πλεῖστον ἀπεχόντων, ὥσπερ οἱ πόρρωθεν ὁρῶντεσ ἐκ τοῦ πελάγουσ τά τε ὄρη καὶ τὰσ νήσουσ, ἢ τὸν οὐ δυνάμενον φθέγγεσθαι τοῖσ παρεστῶσιν ἱκανὸν ὅλοισ δήμοισ καὶ στρατοπέδοισ εἰσ ἐπήκοον φθέγγεσθαι. (Dio, Chrysostom, Orationes, 1:2)
Synonyms
-
listening or giving ear to