ἐπαινέτης
First declension Noun; Masculine
Transliteration:
Principal Part:
ἐπαινέτης
ἐπαινέτου
Structure:
ἐπαινετ
(Stem)
+
ης
(Ending)
Sense
- a commender, admirer
Declension
First declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- Οἱ μὲν οὖν ἰδιῶται οὐ κάρτα γιγνώσκουσι τοὺσ ἐσ ταῦτα διαφέροντασ τῶν πέλασ, ἑτεροίων τε μᾶλλον ἰημάτων ἐπαινέται καὶ ψέκται εἰσίν. (Hippocrates, Oeuvres Completes D'Hippocrate., , 2.5)
- εἰσ τοὺσ αὐτοὺσ ^ μὴ ψεύδεσθ’ ὅτι γαστρὸσ ἐπαινέται εἰσὶν ἀθληταί· (Unknown, Greek Anthology, Volume II, book 8, chapter 1681)
- καὶ τούτων ἁπάντων οὐδὲν ἄλλο αἴτιον ἢ ἐκεῖνο, ὅθενπερ ἅπασ ὁ λόγοσ οὗτοσ ὡρ́μησεν καὶ τῷδε καὶ ἐμοὶ πρὸσ σέ, ὦ Σώκρατεσ, εἰπεῖν, ὅτι "ὦ θαυμάσιε, πάντων ὑμῶν, ὅσοι ἐπαινέται φατὲ δικαιοσύνησ εἶναι, ἀπὸ τῶν ἐξ ἀρχῆσ ἡρώων ἀρξάμενοι, ὅσων λόγοι λελειμμένοι, μέχρι τῶν νῦν ἀνθρώπων οὐδεὶσ πώποτε ἔψεξεν ἀδικίαν οὐδ’ ἐπῄνεσεν δικαιοσύνην ἄλλωσ ἢ δόξασ τε καὶ τιμὰσ καὶ δωρεὰσ τὰσ ἀπ’ αὐτῶν γιγνομένασ· (Plato, Republic, book 2 86:2)
- τίνεσ οὖν ἂν μᾶλλον ἀξιόχρεῳ γένοιντο ἐπαινέται καὶ μάρτυρεσ τῆσ ἐκείνου δεινότητοσ καὶ δυνάμεωσ ἢ οἷσ συνηθέστερον ψέγειν ἅπαντασ ἢ κοσμεῖν; (Aristides, Aelius, Orationes, 13:10)
- πᾶσαι δ’ αὗται αἱ μεσότητεσ ἐπαινεταὶ μέν, οὐκ εἰσὶ δ’ ἀρεταί, οὐδ’ αἱ ἐναντίαι κακίαι· (Aristotle, Eudemian Ethics, Book 3 140:1)
- ταῦτα γάρ ἐστιν ἀφ’ ὧν αἵ τε πράξεισ εἰσὶν ἐπαινεταὶ καὶ αὐτὰ ἐπαινετά, δικαιοσύνη καὶ αὐτὴ καὶ αἱ πράξεισ, καὶ οἱ σώφρονεσ· (Aristotle, Eudemian Ethics, Book 8 51:5)
- καὶ γὰρ αἱ ἐπιθυμίαι τῶν μὲν καλῶν ἐπαινεταί, τῶν δ’ αἰσχρῶν ψεκταί. (Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 10 63:3)