Sense

1. without gods
2. rejecting or disdaining the belief in the gods (especially officially sanctioned gods)
3. generally: godless, secular
4. abandoned by the gods
5. (lexicography) not derived from a theonym

Examples

• ὑμεῖσ μήτε Δία γενέθλιον μήτε Δήμητρα θεσμοφόρον εἶναι μήτε Ποσειδῶνα φυτάλμιον ὁμολογεῖν ἐθέλοντεσ, οὗτοσ ὁ χωρισμὸσ τῶν ὀνομάτων πονηρὸσ ἐστι καὶ τὸν βίον ἐμπίπλησιν ὀλιγωρίασ ἀθέου καὶ θρασύτητοσ, ὅταν τὰσ συνεζευγμένασ τοῖσ θεοῖσ προσηγορίασ ἀποσπῶντεσ συναναιρῆτε θυσίασ μυστήρια πομπὰσ ἑορτάσ. (Plutarch, Adversus Colotem, section 22 4:1)
• "εὑρ́οισ δ’ ἂν ἐπιὼν πόλεισ ἀτειχίστουσ, ἀγραμμάτουσ, ἀβασιλεύτουσ, ἀοίκουσ, ἀχρημάτουσ, νομίσματοσ μὴ δεομένασ, ἀπείρουσ θεάτρων καὶ γυμνασίων ἀνιέρου δὲ πόλεωσ καὶ ἀθέου, μὴ χρωμένησ εὐχαῖσ μηδ’ ὁρ́κοισ μηδὲ μαντείαισ μηδὲ θυσίαισ ἐπ’ ἀγαθοῖσ μηδ’ ἀποτροπαῖσ κακῶν οὐδεὶσ ἐστιν οὐδ’ ἔσται γεγονὼσ θεατήσ· (Plutarch, Adversus Colotem, section 31 1:9)
• ὁ Τάνταλοσ ὑπεκδῦναι τὸν λίθον ἐπαιωρούμενον οὕτω καὶ οὗτοσ τὸν φόβον ὡσ οὐχ ἧττον ὑπ’ αὐτοῦ, πιεζόμενοσ ἀγαπήσειεν ἄν, καὶ μακαρίσειε τὴν τοῦ ἀθέου διάθεσιν ὡσ ἐλευθέριον. (Plutarch, De superstitione, section 11 3:1)
• οὐδ’ αὖ πάλιν μείζων ἐπίδειξισ ἀθέου γέγονε τῆσ περὶ γονεῖσ ὀλιγωρίασ καὶ πλημμελείασ· (Plutarch, De fraterno amore, section 4 1:2)
• οὐδ’ αὖ πάλιν μείζων ἐπίδειξισ ἀθέου γέγονε τῆσ περὶ γονεῖσ ὀλιγωρίασ καὶ πλημμελείασ· (Plutarch, De fraterno amore, section 4 4:1)

Similar forms

• ἄθεος (20)
• ἄθεον (14)
• ἀθέους (11)
• ἀθέου (8)
• ἄθεοι (4)
• ἀθεότης (4)
• ἄθεόν (2)
• ἀθέοις (1)

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary