ἀποκαλέω
ε-contract Verb;
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
ἀποκαλέω
Structure:
ἀπο
(Prefix)
+
καλέ
(Stem)
+
ω
(Ending)
Sense
- to call back, recall
- to call away or aside
- to call, a name, to stigmatise as
Conjugation
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ἐὰν ταῦτα ποιῇσ, πρὸσ ὀλίγον τὸν ἐπὶ τῇ ἀπαιδευσίᾳ ἔλεγχον ὑπομείνασ καὶ μὴ αἰδεσθεὶσ μεταμανθάνων, θαρρῶν ὁμιλήσεισ τοῖσ πλήθεσι καὶ οὐ καταγελασθήσῃ ὥσπερ νῦν οὐδὲ διὰ στόματοσ ἐπὶ τῷ χείρονι τοῖσ ἀρίστοισ ἔσῃ, Ἕλληνα καὶ Ἀττικὸν ἀποκαλούντων σε τὸν μηδὲ βαρβάρων ἐν τοῖσ σαφεστάτοισ ἀριθμεῖσθαι ἄξιον. (Lucian, Lexiphanes, (no name) 23:1)
- οὐ μὴν ἐκεῖνόσ γε παντελῶσ κατεπροίξατο, πάντων δ’ αὐτὸν ὀνειδιζόντων καὶ λακτιστὴν ἀποκαλούντων ἀπήγξατο. (Plutarch, De liberis educandis, section 14 9:2)
- Πομπηίου τοῦ νέου καὶ τῶν φίλων προδότην ἀποκαλούντων καὶ τὰ ξίφη σπασαμένων, εἰ μὴ Κάτων ἐνστὰσ μόλισ ἀφείλετο καὶ διῆκεν αὐτὸν ἐκ τοῦ στρατοπέδου, κατασχὼν δ’ εἷσ Βρεντέσιον ἐνταῦθα διέτριβε, Καίσαρα περιμένων βραδύνοντα διὰ τὰσ ἐν Ἀσίᾳ καὶ περὶ Αἴγυπτον ἀσχολίασ, ἐπεὶ δ’ εἷσ Τάραντα καθωρμισμένοσ ἀπηγγέλλετο καὶ πεζῇ παριϊὼν ἐκεῖθεν εἷσ Βρεντέσιον, ὡρ́μησε πρὸσ αὐτόν, οὐ πάνυ μὲν ὢν δύσελπισ, αἰδούμενοσ δὲ πολλῶν παρόντων ἀνδρὸσ ἐχθροῦ καὶ κρατοῦντοσ λαμβάνειν πεῖραν. (Plutarch, Cicero, chapter 39 2:1)
- ἐπεὶ δὲ ταῦτα παρασκευασάμενοσ καὶ τοῖσ θεοῖσ προσευξάμενοσ ὤφθη διὰ τῆσ πόλεωσ ἄγων ἐπὶ τοὺσ πολεμίουσ, κραυγῇ καὶ χαρὰ καὶ πολὺσ ἀλαλαγμὸσ εὐχαῖσ ὁμοῦ καὶ παρακλήσεσι μεμιγμένοσ ἐγίνετο παρὰ τῶν Συρακουσίων, τὸν μὲν Δίωνα σωτῆρα καὶ θεὸν ἀποκαλούντων, τοὺσ δὲ ξένουσ ἀδελφοὺσ καὶ πολίτασ. (Plutarch, Dion, chapter 46 1:1)
- τῶν δὲ παραδιδόντων αὑτοὺσ εἰσ κόλασιν ἐπὶ τῷ σώζεσθαι Βενιαμὶν καὶ πάλιν ἀναμιμνησκομένων τῶν εἰσ Ιὤσηπον τετολμημένων κἀκεῖνον ἀποκαλούντων μακαριώτερον, εἰ μὲν τέθνηκεν ὅτι τῶν κατὰ τὸν βίον ἀπήλλακται σκυθρωπῶν, εἰ δὲ περίεστιν ὅτι τῆσ παρὰ τοῦ θεοῦ κατ’ αὐτῶν ἐκδικίασ τυγχάνει, λεγόντων δ’ αὑτοὺσ ἀλιτηρίουσ τοῦ πατρόσ, ὅτι τῇ λύπῃ ἣν ἐπ’ ἐκείνῳ μέχρι νῦν ἔχει καὶ τὴν ἐπὶ Βενιαμὶν προσθήσουσι, πολὺσ ἦν κἀνταῦθ’ ὁ Ῥουβῆλοσ αὐτῶν καθαπτόμενοσ. (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 2 173:1)
Synonyms
-
to call back
- ἀνακαλέω (to call back, recall, from)
- μετακαλέω (to call away to another place, to call back, recall)
-
to call away or aside
-
to call
- λέγω (to tell)
- προσαγορεύω (to call by name, call)
- προσερέω (to call or name)
- προσφθέγγομαι (to call by a name, call)
- προσφωνέω (to call by name)
- κλῄζω (to name, call, is)
- λέγω (to call by name, to call)
- ἐξονομάζω (to call by name)
- ἐπιλέγω (to call by name)
- φωνέω (I call by name, call)
- κέλομαι (to call by name, call)
- προσονομάζω (to call by a name, to give, the name)
- προσθροέω (to address, call by a name)
- κικλήσκω (to name, call by name, there is)
- αὐδάω (to call by name, call, reported of)
- ὀνομαίνω (to name or call by name, to name, repeat)
Derived
- ἀνακαλέω (to call up the dead, to call again and again, to invoke)
- ἐκκαλέω (to call out or forth, summon forth, to call out to oneself)
- ἐπικαλέω (to call upon a god, invoke, to invite)
- καλέω (I call, summon, I invite)
- κατακαλέω (to call down, summon, invite)
- μετακαλέω (to call away to another place, to call back, recall)
- παρακαλέω (I appeal, I urge, I exhort)
- προκαλέω (to call forth, to call out to fight, challenge)
- προσκαλέω (to call to, call on, summon)
- προσπαρακαλέω (to call in besides, invite, to exhort besides)
- συγκαλέω (to call to council, convoke, convene)