Plutarch, Alexander, chapter 18

μετὰ ταῦτα Πισιδῶν τε τοὺσ ἀντιστάντασ ᾕρει καί Φρυγίαν ἐχειροῦτο καί Γόρδιον πόλιν, ἑστίαν Μίδου τοῦ παλαιοῦ γενέσθαι λεγομένην, παραλαβών, τὴν θρυλουμένην ἅμαξαν εἶδε φλοιῷ κρανείασ ἐνδεδεμένην, καί λόγον ἐπ’ αὐτῇ πιστευόμενον ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἤκουσεν, ὡσ τῷ λύσαντι τὸν δεσμὸν εἵμαρται βασιλεῖ γενέσθαι τῆσ οἰκουμένησ, οἱ μὲν οὖν πολλοί φασι, τῶν δεσμῶν τυφλὰσ ἐχόντων τὰσ ἀρχὰσ καί δι’ ἀλλήλων πολλάκισ σκολιοῖσ ἑλιγμοῖσ ὑποφερομένων, τὸν Ἀλέξανδρον ἀμηχανοῦντα λῦσαι διατεμεῖν τῇ μαχαίρᾳ τὸ σύναμμα, καί πολλὰσ ἐξ αὐτοῦ κοπέντοσ ἀρχὰσ φανῆναι. Ἀριστόβουλοσ δὲ καί πάνυ λέγει ῥᾳδίαν αὐτῷ τὴν λύσιν γενέσθαι, ἐξελόντι τοῦ ῥυμοῦ τὸν ἕστορα καλούμενον, ᾧ συνείχετο τὸ ζυγόδεσμον, εἶθ’ οὕτωσ ὑφελκύσαντι τὸν ζυγόν.

ἐντεῦθεν Παφλαγόνασ τε καί Καππαδόκασ προσαγαγόμενοσ, καὶ τὴν Μέμνονοσ ἀκούσασ τελευτήν, ὃσ τῶν ἐπὶ θαλάττῃ Δαρείου στρατηγῶν ἐπίδοξοσ ἦν Ἀλεξάνδρῳ πολλὰ πράγματα καί μυρίασ ἀντιλήψεισ καί ἀσχολίασ παρέξειν, ἐπερρώσθη πρὸσ τὴν ἄνω στρατείαν μᾶλλον.

ἤδη δὲ καί Δαρεῖοσ ἐκ Σούσων κατέβαινεν, ἐπαιρόμενόσ τε τῷ πλήθει τῆσ δυνάμεωσ ἑξήκοντα γὰρ ἦγε μυριάδασ στρατοῦ, καί τινοσ ὀνείρου θαρρύνοντοσ αὐτόν, ὃν οἱ μάγοι πρὸσ χάριν ἐξηγοῦντο μᾶλλον ἢ κατὰ τὸ εἰκόσ, ἔδοξε γὰρ πυρὶ νέμεσθαι πολλῷ τὴν Μακεδόνων φάλαγγα, τὸν δὲ Ἀλέξανδρον ἔχοντα στολήν ἣν αὐτὸσ ἐφόρει πρότερον ἀστάνδησ ὢν βασιλέωσ, ὑπηρετεῖν αὐτῷ·

παρελθόντα δὲ εἰσ τὸ τοῦ Βήλου τέμενοσ ἀφανῆ γενέσθαι. διὰ τούτων, ὡσ ἐοίκεν, ὑπεδηλοῦτο παρὰ τοῦ θεοῦ λαμπρὰ μὲν γενήσεσθαι καί περιφανῆ τὰ τῶν Μακεδόνων, Ἀλέξανδρον δὲ τῆσ μὲν Ἀσίασ κρατήσειν, ὥσπερ ἐκράτησε Δαρεῖοσ ἐξ ἀστάνδου βασιλεὺσ γενόμενοσ, ταχὺ δὲ σὺν δόξῃ τὸν βίον ἀπολείψειν.