Ancient Greek-English Dictionary Language

χειμερινός

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: χειμερινός χειμερινή χειμερινόν

Structure: χειμεριν (Stem) + ος (Ending)

Etym.: xei=ma

Sense

  1. of or in winter
  2. stormy

Examples

  • τὸ δὲ περιαγόμενον ποτήριον οὐ μεῖζον ἦν κοτυλιαίου, τράγημα δὲ θέρμοσ μὲν ἢ κύαμοσ συνεχῶσ, ποτὲ δὲ καὶ τῶν ὡρίων εἰσεφέρετό τι, τοῦ μὲν θέρουσ ἄπιοσ ἢ ῥόα, τοῦ δ’ ἐάροσ ὦχροι, κατὰ δὲ τὴν χειμερινὴν ὡρ́αν ἰσχάδεσ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 10, book 10, chapter 15 2:2)
  • εὐδίαν δὲ χειμερινὴν μᾶλλον ἄν τισ ἢ σαρκὸσ ἀβλάβειαν ἐλπίσειεν αὑτῷ παραμενεῖν βεβαίωσ. (Plutarch, Non posse suaviter vivi secundum Epicurum, section 5 10:1)
  • ἤδη καὶ σταφυλαὶ δρεπάνησ ἐπιμιμνήσκονται, καί τισ χειμερινὴν ἀμφερέφει καλύβην. (Unknown, Greek Anthology, Volume IV, book 11, chapter 372)
  • μείναντεσ δὲ τὴν χειμερινὴν ὡρ́αν αὐτόθι νεὼν Ἀφροδίτησ ἱδρύσαντο ἐπὶ τῶν ἀκρωτηρίων ἑνὸσ καὶ πόλιν Αἴνειαν ἔκτισαν, ἐν ᾗ τούσ τε ὑπὸ καμάτων ἀδυνάτουσ πλεῖν καὶ ὅσοισ αὐτοῦ μένειν βουλομένοισ ἦν, ὡσ ἐν οἰκείᾳ γῇ τὸ λοιπὸν ἐσομένουσ, ὑπελίποντο. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 1, chapter 49 6:3)
  • τῷ δ’ ἑξῆσ ἔτει, πρώτῳ δὲ μετὰ τὴν ἅλωσιν ὑπὸ τὴν μετοπωρινὴν ἰσημερίαν ἄραντεσ οἱ Τρῶεσ ἐκ τῆσ γῆσ περαιοῦνται τὸν Ἑλλήσποντον καὶ καταχθέντεσ εἰσ τὴν Θρᾴκην αὐτοῦ διατρίβουσι τὴν χειμερινὴν ὡρ́αν δεχόμενοί τε τοὺσ ἐπισυνιόντασ ἐκ τῆσ φυγῆσ καὶ παρασκευαζόμενοι τὰ εἰσ τὸν ἀπόπλουν. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 1, chapter 63 5:1)

Synonyms

  1. stormy

Related

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION