Ancient Greek-English Dictionary

ὕψιστος

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ὕψιστος ὑψίστη ὕψιστον

Structure: ὑψιστ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: Sup. without any Posit. in use

Sense

  1. highest

Examples

  • Ἀλληλούϊα. Ἀγγαίου καὶ Ζαχαρίου. ‐ ΑΙΝΕΙΤΕ τὸν Κύριον ἐκ τῶν οὐρανῶν. αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τοῖσ ὑψίστοισ. (Septuagint, Liber Psalmorum 148:1)
  • καὶ νῦν ἰδοὺ ἐν οὐρανοῖσ ὁ μάρτυσ μου, ὁ δὲ συνίστωρ μου ἐν ὑψίστοισ. (Septuagint, Liber Iob 16:19)
  • πηγὴ σοφίασ λόγοσ Θεοῦ ἐν ὑψίστοισ, καὶ αἱ πορεῖαι αὐτῆσ ἐντολαὶ αἰώνιοι]. (Septuagint, Liber Sirach 1:6)
  • ἥλιοσ ἀνατέλλων ἐν ὑψίστοισ Κυρίου καὶ κάλλοσ ἀγαθῆσ γυναικὸσ ἐν κόσμῳ οἰκίασ αὐτῆσ. (Septuagint, Liber Sirach 26:16)
  • κάλλοσ οὐρανοῦ, δόξα ἄστρων, κόσμοσ φωτίζων ἐν ὑψίστοισ Κυρίου. (Septuagint, Liber Sirach 43:9)

Synonyms

  1. highest

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION