τολμηρός
First/Second declension Adjective;
Transliteration:
Principal Part:
τολμηρός
τολμηρή
τολμηρόν
Structure:
τολμηρ
(Stem)
+
ος
(Ending)
Declension
First/Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ἐπεὶ δ’ ὑπήκουέ μοι τὸ χρῆμα, τολμηρότερον ἤδη τῆσ πείρασ ἡπτόμην, καὶ ἀνελθὼν ἐπὶ τὴν ἀκρόπολιν ἀφῆκα ἐμαυτὸν κατὰ τοῦ κρημνοῦ φέρων ἐσ αὐτὸ τὸ θέατρον. (Lucian, Icaromenippus, (no name) 10:10)
- ὑμεῖσ δ’ ἐν τοῖσ ἔξω τὰσ ἐλπίδασ ἔχετε, ἁμιλλώμενοι ταῖσ κολακείαισ πρὸσ τοὺσ ὁμολογοῦντασ ὑπὲρ Ἀλεξάνδρου πράττειν καὶ δῶρ’ εἰληφέναι παρὰ τῶν αὐτῶν ὧνπερ νῦν ἀποπέφαγκεν ὑμᾶσ ἡ βουλή, καὶ σύ, πάντων ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων διειλεγμένοσ Νικάνορι καὶ κεχρηματικὼσ [ἐν Ὀλυμπίᾳ] περὶ ὧν ἐβουλήθησ, ἐλεεινὸν νῦν σεαυτὸν κατασκευάζεισ προδότησ ὢν καὶ δωροδόκοσ, ὡσ ἐπιλησομένουσ τούτουσ τῆσ σῆσ πονηρίασ, καὶ οὐ δώσων δίκην ὑπὲρ ὧν εἴληψαι πεποιηκώσ, τοσούτῳ τολμηρότερον Δημάδου, ὥσθ’ ὁ μὲν προειρηκὼσ ἐν τῷ δήμῳ τὸν αὑτοῦ τρόπον καὶ τὴν ἀπόνοιαν, καὶ ὁμολογῶν λαμβάνειν καὶ λήψεσθαι, ὅμωσ οὐ τετόλμηκε τούτοισ δεῖξαι τὸ πρόσωπον, οὐδ’ ἐναντία τῇ βουλῆσ ἀποφάσει λέγειν ἠξίωσε ‐ καίτοι οὐκ ἔγραψεν ἐκεῖνοσ περὶ αὑτοῦ κυρίαν εἶναι τὴν βουλήν, οὐδὲ θάνατον ὡρίσατο, ἐὰν ἀποφανθῇ χρήματ’ εἰληφώσ ‐ σὺ δ’ οὕτω σφόδρα πεπίστευκασ τοῖσ σεαυτοῦ λόγοισ καὶ καταπεφρόνηκασ τῆσ τούτων εὐηθείασ, ὥστε πείσειν οἰεί τοὺσ δικαστὰσ ὡσ μόνου σοῦ κατέψευσται τὸ συνέδριον καὶ μόνον οὐκ εἰληφότα σε τὸ χρυσίον ἀποπέφαγκεν. (Dinarchus, Speeches, 124:1)
- ὅμωσ δέ, κἂν εἰ τολμηρότερον εἰρῆσθαι, διαγνώσεωσ ἕνεκα τὴν μὲν μετὰ δόξησ μίμησιν δοξομιμητικὴν προσείπωμεν, τὴν δὲ μετ’ ἐπιστήμησ ἱστορικήν τινα μίμησιν. (Plato, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, 309:6)
- τούτων δὲ ἐνεργῶσ συντελουμένων Ἀριφάρνησ ὁ βασιλεὺσ ἀγωνιάσασ μὴ κατὰ κράτοσ ἁλῶναι συμβῇ τὴν ἀκρόπολιν, διηγωνίζετο τολμηρότερον, ὡσ ἐν μόνῳ τῷ νικᾶν κειμένησ τῆσ σωτηρίασ. (Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica, Books XVIII-XX, book 20, chapter 23 3:2)
- πρὸσ τοῦθ’ ὁ πρεσβύτατοσ τῶν ἀδελφῶν Ιἄναβοσ ἐπέπληξεν αὐτῷ τολμηρότερον παρ’ ἡλικίαν καὶ ἀμαθῆ τοῦ προσήκοντοσ εἰπών, ἐκέλευσέ τε πρὸσ τὰ ποίμνια καὶ τὸν πατέρα βαδίζειν. (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 6 227:1)