- τοσόνδε μόνον τῶν Διοσκόρων μεῖον ἔχειν τὸν Ἀχιλλέα, ὅσον οἱ μὲν Διόσκοροι τοῖσ πανταχοῦ πλωιζομένοισ ἐναργεῖσ φαίνονται καὶ φανέντεσ σωτῆρεσ γίγνονται, ὃ δὲ τοῖσ πελάζουσιν ἤδη τῇ νήσῳ. (Arrian, Periplus Ponti Euxini, chapter 23 4:1)
(아리아노스, Periplus Ponti Euxini, chapter 23 4:1)
- καὶ τὰ τῶν ἄλλων διῴκουν θεραπεύοντεσ ἀλλ’ οὐχ ὑβρίζοντεσ τοὺσ Ἕλληνασ καὶ στρατηγεῖν οἰόμενοι δεῖν αὐτῶν ἀλλὰ μὴ τυραννεῖν αὐτῶν καὶ μᾶλλον ἐπιθυμοῦντεσ ἡγεμόνεσ ἢ δεσπόται προσαγορεύεσθαι καὶ σωτῆρεσ ἀλλὰ μὴ λυμεῶνεσ ἀποκαλεῖσθαι, τῷ ποιεῖν εὖ προσαγόμενοι τὰσ πόλεισ ἀλλ’ οὐ βίᾳ καταστρεφόμενοι, πιστοτέροισ μὲν τοῖσ λόγοισ ἢ νῦν τοῖσ ὁρ́κοισ χρώμενοι, ταῖσ δὲ συνθήκαισ ὥσπερ ἀνάγκαισ ἐμμένειν ἀξιοῦντεσ. (Dionysius of Halicarnassus, De Isocrate, chapter 14 2:8)
(디오니시오스, De Isocrate, chapter 14 2:8)
- τοιόσδε μὲν τὴν μορφήν ἡ ψυχὴ δὲ καὶ ἡ γνώμη ‐ ἀλεξίκακε Ἡράκλεισ καὶ Ζεῦ ἀποτρόπαιε καὶ Διόσκουροι σωτῆρεσ, πολεμίοισ καὶ ἐχθροῖσ ἐντυχεῖν γένοιτο καὶ ^ συγγενέσθαι τοιούτῳ τινί. (Lucian, Alexander, (no name) 4:1)
(루키아노스, Alexander, (no name) 4:1)
- ὅπωσ δέ μοι καὶ τἄλλα συμπαραστάται ἔσεσθε καὶ σωτῆρεσ ὄντωσ τοῦ θεοῦ. (Aristophanes, Plutus, Episode2)
(아리스토파네스, Plutus, Episode2)
- οἳ ναίετ’ οὐράνιοι, σωτῆρεσ τᾶσ Ἑλένασ, γλαυκὸν ἔπιτ’ οἶδμα κυανόχροά τε κυμάτων ῥόθια πολιὰ θαλάσσασ, ναύταισ εὐαεῖσ ἀνέμων πέμποντεσ Διόθεν πνοάσ· (Euripides, Helen, choral, antistrophe 22)
(에우리피데스, Helen, choral, antistrophe 22)
