- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

στέγω?

Non-contract Verb; Transliteration: stegō

Principal Part: στέγω

Structure: στέγ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to cover closely, so as to keep water either out or in

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular στέγω στέγεις στέγει
Dual στέγετον στέγετον
Plural στέγομεν στέγετε στέγουσι(ν)
SubjunctiveSingular στέγω στέγῃς στέγῃ
Dual στέγητον στέγητον
Plural στέγωμεν στέγητε στέγωσι(ν)
OptativeSingular στέγοιμι στέγοις στέγοι
Dual στέγοιτον στεγοίτην
Plural στέγοιμεν στέγοιτε στέγοιεν
ImperativeSingular στέγε στεγέτω
Dual στέγετον στεγέτων
Plural στέγετε στεγόντων, στεγέτωσαν
Infinitive στέγειν
Participle MasculineFeminineNeuter
στεγων στεγοντος στεγουσα στεγουσης στεγον στεγοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular στέγομαι στέγει, στέγῃ στέγεται
Dual στέγεσθον στέγεσθον
Plural στεγόμεθα στέγεσθε στέγονται
SubjunctiveSingular στέγωμαι στέγῃ στέγηται
Dual στέγησθον στέγησθον
Plural στεγώμεθα στέγησθε στέγωνται
OptativeSingular στεγοίμην στέγοιο στέγοιτο
Dual στέγοισθον στεγοίσθην
Plural στεγοίμεθα στέγοισθε στέγοιντο
ImperativeSingular στέγου στεγέσθω
Dual στέγεσθον στεγέσθων
Plural στέγεσθε στεγέσθων, στεγέσθωσαν
Infinitive στέγεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
στεγομενος στεγομενου στεγομενη στεγομενης στεγομενον στεγομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ὥστε ἐς τὸν τῶν Δαναϊ´δων πίθον ὑδροφορήσειν μοι δοκῶ καὶ μάτην ἐπαντλήσειν, τοῦ κύτους μὴ στέγοντος, ἀλλὰ πρὶν εἰσρυῆναι σχεδὸν ἐκχυθησομένου τοῦ ἐπιρρέοντος: (Lucian, Timon, (no name) 18:5)
  • οἱ μὲν γὰρ ἐκκρούειν τε τοῖς ξίφεσι τὰς σαρίσας ἐπειρῶντο καὶ πιέζειν τοῖς θυρεοῖς καὶ ταῖς χερσὶν αὐταῖς ἀντιλαμβανόμενοι παραφέρειν, οἱ δὲ τὴν προβολὴν κρατυνάμενοι δι ἀμφοτέρων καὶ τοὺς προσπίπτοντας αὐτοῖς ὅπλοις διελαύνοντες, οὔτε θυρεοῦ στέγοντος οὔτε θώρακος τὴν βίαν τῆς σαρίσης, ἀνερρίπτουν ὑπὲρ κεφαλὴν τὰ σώματα τῶν Πελιγνῶν καὶ Μαρρουκινῶν, κατ οὐδένα λογισμὸν, ἀλλὰ θυμῷ θηριώδει, πρὸς ἐναντίας πληγὰς καὶ προὖπτον ὠθουμένων θάνατον. (Plutarch, Aemilius Paulus, chapter 20 2:1)
  • εἰδὼς δὲ τῆς τῶν βαρβάρων ἀλκῆς τὴν βιαιοτάτην ἐν ταῖς μαχαίραις οὖσαν, ἃς βαρβαρικῶς καὶ σὺν οὐδεμιᾷ τέχνῃ καταφέροντες ὤμους μάλιστα καὶ κεφαλὰς διέκοπτον, ἐχαλκεύσατο μὲν κράνη τοῖς πλείστοις ὁλοσίδηρα καὶ λεῖα ταῖς περιφερείαις, ὡς ἀπολισθαίνειν ἢ κατάγνυσθαι τὰς μαχαίρας, τοῖς δὲ θυρεοῖς κύκλῳ περιήρμοσε λεπίδα χαλκῆν, τοῦ ξύλου καθ αὑτὸ τὰς πληγὰς μὴ στέγοντος: (Plutarch, Camillus, chapter 40 3:2)
  • παραλόγου δέ τινος καὶ μεγάλου καταλαβόντος καὶ κρατήσαντος, ἐγγὺς ὁ λιμὴν καὶ πάρεστιν ἀπονήξασθαι τοῦ σώματος ὥσπερ ἐφολκίου μὴ στέγοντος. (Plutarch, De tranquilitate animi, section 17 5:3)
  • αἰσχυνόμενος αἴσχιστα πενίαν ἂν φέροις, πολὺ δ αἴσχιον ἀπεψίαν καὶ βαρύτητα καὶ πλησμονὴν σώματος εἰς βαλανεῖον ἑλκομένου καθάπερ εἰς θάλασσαν σαθροῦ πλοίου καὶ μὴ στέγοντος. (Plutarch, De tuenda sanitate praecepta, chapter, section 11 10:1)

Related

명사

형용사

동사

부사

Derived

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION