Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ποιητέος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ποιητέος ποιητέᾱ ποιητέον

Structure: ποιητε (Stem) + ος (Ending)

Etym.: from poi/hsis

Sense

  1. to be made or done, what must be done

Declension

First/Second declension
Masculine Feminine Neuter
SingularNominative ποιητέος ποιητέᾱ ποιητέον
Genitive ποιητέου ποιητέᾱς ποιητέου
Dative ποιητέῳ ποιητέᾱͅ ποιητέῳ
Accusative ποιητέον ποιητέᾱν ποιητέον
Vocative ποιητέε ποιητέᾱ ποιητέον
DualN/A/V ποιητέω ποιητέᾱ ποιητέω
G/D ποιητέοιν ποιητέαιν ποιητέοιν
PluralNominative ποιητέοι ποιητέαι ποιητέα
Genitive ποιητέων ποιητεῶν ποιητέων
Dative ποιητέοις ποιητέαις ποιητέοις
Accusative ποιητέους ποιητέᾱς ποιητέα
Vocative ποιητέοι ποιητέαι ποιητέα
Positive Comparative Superlative
Adjective ποιητέος ποιητέου ποιητεότερος ποιητεοτέρου ποιητεότατος ποιητεοτάτου
Adverb ποιητέως ποιητεότερον ποιητεότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ μὴν οἱ συμμαχεῖν ἐθέλοντεσ εὖ ποιητέοι, ἵνα θέλωσι προθυμεῖσθαι· (Xenophon, Memorabilia, , chapter 6 28:2)
  • καὶ οἱ λακτίζοντεσ δὲ ἀναβεβαμένοι ἵπποι ἐκποδὼν ποιητέοι· (Xenophon, Minor Works, , chapter 1 5:1)
  • οὐκοῦν δὴ ἑορταί τινεσ νομοθετητέαι ἐν αἷσ συνάξομεν τάσ τε νύμφασ καὶ τοὺσ νυμφίουσ καὶ θυσίαι, καὶ ὕμνοι ποιητέοι τοῖσ ἡμετέροισ ποιηταῖσ πρέποντεσ τοῖσ γιγνομένοισ γάμοισ· (Plato, Republic, book 5 253:1)
  • κλῆροι δή τινεσ οἶμαι ποιητέοι κομψοί, ὥστε τὸν φαῦλον ἐκεῖνον αἰτιᾶσθαι ἐφ’ ἑκάστησ συνέρξεωσ τύχην ἀλλὰ μὴ τοὺσ ἄρχοντασ. (Plato, Republic, book 5 257:1)

Synonyms

  1. to be made or done

Related

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION