Sense

1. (transitive) to know, be acquainted with [+accusative = something]
2. (intransitive) to know how to [+infinitive = do something]
3. (transitive, when main verb and participle have separate subjects) to know that [+accusative noun and accusative participle = someone else does something]

Examples

• ἕτεροι δὲ αὐτὸν οἰόνται, προσιόντων ἐσ εὐαγγέλιον ἱππέων Βρούτου, νομίσαντα εἶναι πολεμίουσ, πέμψαι τὸ ἀκριβὲσ εἰσόμενον Τιτίνιον· (Appian, The Civil Wars, book 4, chapter 15 1:9)
• παρακαλέσασ δὲ τοὺσ ἑπομένουσ, οἳ παρέπεμπόν με ἀπὸ τοῦ χωρίου προσταλαιπωρῆσαι καὶ τὸ λοιπὸν, ὡσ οὐκ εἰσόμενον αὐτοῖσ, πάντωσ δὲ ὀλίγον τ’ εἶναι καὶ προφέρειν οὐκ ὀλίγον μοι δοκεῖν τῆσ προαιρέσεωσ διαμαρτεῖν, ἐχώρουν ἔξω πυλῶν, καὶ ψῦχόσ τε ἤδη ἦν ὑγρότερον, ὥστε καὶ θέρμησ δεῖσθαι. (Aristides, Aelius, Orationes, 1:12)

Similar forms

• οἶδα (1143)
• οἶδ (614)
• οἶδεν (473)
• οἵδε (303)
• οἶδε (256)
• οἶδας (99)
• οἶδά (47)
• οἶδμα (38)
• εἴσομαι (34)
• οἶδ̓ (27)
• οἵδ (27)
• εἰσόμεθα (25)
• οἶδέ (13)
• εἰσόμεσθα (7)
• οἶδος (5)
• οἵδε· (5)
• εἰσομένους (4)
• οἶδμ (4)
• οἶδέν (3)
• εἰσόμενοι (3)
• οἱδὶ (3)
• εἰσόμενον (2)
• οἰδεῖ (2)
• οἷδ (2)
• οἶδα‧ (2)
• οἶδὲ (2)
• οἰδῶν (2)
• οῖδα (1)
• οἴδατ (1)
• εἵσομαι (1)
• εἰσόμεθ (1)
• οἰδ̓ (1)
• οἵδέ (1)
• οἰδα (1)
• εἰσόμεσθ (1)
• οἶδάς (1)
• ‐‐οἵδε (1)
• εἰσομένων (1)
• οἷδεν (1)
• εἰσόμενος (1)
• οἴδα (1)
• οἴδεϊ (1)
• οἷδος (1)
• εἰσομένης (1)
• οἶδασ‧ (1)
• εἴσομ (1)
• εἰσομένῳ (1)
• οἶδἀ (1)
• οἰδὲν (1)

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary