Ancient Greek-English Dictionary Language

μονομάχος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: μονομάχος μονομάχον

Structure: μονομαχ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: ma/xomai

Sense

  1. fighting in single combat
  2. a gladiator

Examples

  • οἱ δὲ Γερμανοὶ τοῖσ Ὄθωνοσ μονομάχοισ περὶ νησῖδα τοῦ ποταμοῦ προσμίξαντεσ ἐκράτησαν καὶ διέφθειραν αὐτῶν οὐκ ὀλίγουσ. (Plutarch, Otho, chapter 10 3:2)
  • τοῖσ δὲ μονομάχοισ ἐμπειρίαν τε καὶ θάρσοσ ἔχειν πρὸσ τὰσ συμπλοκὰσ δοκοῦσιν ἐπήγαγεν Οὐάροσ Ἀλφῆνοσ τοὺσ καλουμένουσ Βατάβουσ. (Plutarch, Otho, chapter 12 4:3)
  • αὐτὸσ δὲ τὴν μὲν ἡμέραν διῆγεν ἐν φανερῷ μονομάχοισ ἐφεστὼσ γυμναζομένοισ καὶ θεώμενοσ μικρὸν δὲ πρὸ ἑσπέρασ θεραπεύσασ τὸ σῶμα καὶ παρελθὼν εἰσ τὸν ἀνδρῶνα καὶ συγγενόμενοσ βραχέα τοῖσ παρακεκλημένοισ ἐπὶ τὸ δεῖπνον, ἤδη συσκοτάζοντοσ ἐξανέστη, τοὺσ μὲν ἄλλουσ φιλοφρονηθεὶσ καὶ κελεύσασ περιμένειν αὐτὸν ὡσ ἐπανελευσόμενον, ὀλίγοισ δὲ τῶν φίλων προείρητο μὴ κατὰ τὸ αὐτὸ πάντασ, ἄλλον δὲ ἄλλῃ διώκειν. (Plutarch, Caesar, chapter 32 3:1)
  • τοῖσ ὄχλοισ δόξαν, ὡσ ὀλίγον χρόνον ἐπιζῶσαν καὶ τοῖσ μονομάχοισ καὶ ταῖσ σκηναῖσ ὁμοῦ συνδιαλυομένην, ἔντιμον δὲ μηδὲν μηδὲ σεμνὸν ἔχουσαν. (Plutarch, Praecepta gerendae reipublicae, chapter, section 31 22:1)
  • ἀλλ’ ἐν μὲν τοῖσ Καίσαροσ μονομάχοισ εἰσί τινεσ οἱ ἀγανακτοῦντεσ ὅτι οὐδεὶσ αὐτοὺσ προάγει οὐδὲ ζευγνύει καὶ εὔχονται τῷ θεῷ καὶ προσέρχονται τοῖσ ἐπιτρόποισ δεόμενοι μονομαχῆσαι, ἐξ ὑμῶν δ’ οὐδεὶσ φανήσεται τοιοῦτοσ; (Epictetus, Works, book 1, 37:1)

Synonyms

  1. fighting in single combat

Related

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION