Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

γέλοιος

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: γέλοιος

Structure: γελοι (Stem) + ος (Ending)

Etym.: gela/w

Sense

  1. causing laughter, laughable, jests
  2. causing laughter, ridiculous

Declension

First/Second declension
Masculine Feminine Neuter
SingularNominative γέλοιος γέλοια γέλοιον
Genitive γελοίου γελοίᾱς γελοίου
Dative γελοίῳ γελοίᾱͅ γελοίῳ
Accusative γέλοιον γέλοιαν γέλοιον
Vocative γέλοιε γέλοια γέλοιον
DualN/A/V γελοίω γελοίᾱ γελοίω
G/D γελοίοιν γελοίαιν γελοίοιν
PluralNominative γέλοιοι γέλοιαι γέλοια
Genitive γελοίων γελοιῶν γελοίων
Dative γελοίοις γελοίαις γελοίοις
Accusative γελοίους γελοίᾱς γέλοια
Vocative γέλοιοι γέλοιαι γέλοια
Positive Comparative Superlative
Adjective γέλοιος γελοίου γελοιώτερος γελοιωτέρου γελοιώτατος γελοιωτάτου
Adverb γελοίως γελοιώτερον γελοιώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ταῦτα οἱ Ἰνδοὶ καὶ ὁ βασιλεῦσ αὐτῶν ἀκούοντεσ ἐγέλων, ὡσ τὸ εἰκόσ, καὶ οὐδ’ ἀντεπεξάγειν ἢ παρατάττεσθαι ἠξίουν, ἀλλ’ εἴπερ ἄρα, τὰσ γυναῖκασ ἐπαφήσειν αὐτοῖσ, εἰ πλησίον γένοιντο, σφίσι δὲ καὶ νικᾶν αἰσχρὸν ἐδόκει καὶ φονεύειν γύναια μεμηνότα καὶ θηλυμίτρην ἄρχοντα καὶ μεθύον σμικρὸν γερόντιον καὶ ἡμίτραγον στρατιώτην ἄλλον καὶ γυμνήτασ ὀρχηστάσ, πάντασ γελοίουσ. (Lucian, (no name) 3:1)
  • εἶτα θαυμάζομεν εἰ καταφρονοῦσιν ἡμῶν οἱ ἄνθρωποι ὁρῶντεσ οὕτω γελοίουσ θεοὺσ καὶ τεραστίουσ; (Lucian, Deorum concilium, (no name) 5:1)
  • Εὐδαμίδασ Κορίνθιοσ Ἀρεταίῳ τῷ Κορινθίῳ καὶ Χαριξένῳ ^ τῷ Σικυωνίῳ φίλοισ ἐκέχρητο εὐπόροισ οὖσι πενέστατοσ αὐτὸσ ὤν ἐπεὶ δὲ ἀπέθνησκε, διαθήκασ ἀπέλιπε τοῖσ μὲν ἄλλοισ ἴσωσ γελοίουσ,^ σοὶ δὲ οὐκ οἶδα εἰ τοιαῦται δόξουσιν ἀνδρὶ ἀγαθῷ καὶ φιλίαν τιμῶντι καὶ περὶ τῶν ἐν αὐτῇ πρωτείων ἁμιλλωμένῳ· (Lucian, Toxaris vel amicitia, (no name) 22:2)
  • ἐγὼ δέ πωσ μισῶ γελοίουσ, οἵτινεσ τήτῃ σοφῶν ἀχάλιν’ ἔχουσι στόματα· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 14, book 14, chapter 2 1:3)
  • ταύτῃ τοίνυν δίελε, καὶ ὅσοι μὲν αὐτῶν εἰσι μετ’ ἀσθενείασ τοιοῦτοι καὶ ἀδύνατοι καταγελώμενοι τιμωρεῖσθαι, γελοίουσ τούτουσ φάσκων εἶναι τἀληθῆ φθέγξῃ· (Plato, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, 231:3)

Related

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION