Aristotle, Rhetoric, Book 2, chapter 12 8:

(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 12 8:)

ὥσπερ γὰρ οἱ οἰνωμένοι, οὕτω διάθερμοί εἰσιν οἱ νέοι ὑπὸ τῆσ φύσεωσ· ἅμα δὲ καὶ διὰ τὸ μὴ πολλὰ ἀποτετυχηκέναι. καὶ ζῶσι τὰ πλεῖστα ἐλπίδι· ἡ μὲν γὰρ ἐλπὶσ τοῦ μέλλοντόσ ἐστιν ἡ δὲ μνήμη τοῦ παροιχομένου, τοῖσ δὲ νέοισ τὸ μὲν μέλλον πολὺ τὸ δὲ παρεληλυθὸσ βραχύ· τῇ γὰρ πρώτῃ ἡμέρᾳ μεμνῆσθαι μὲν οὐδὲν οἱο͂́ν τε, ἐλπίζειν δὲ πάντα. καὶ εὐεξαπάτητοί εἰσι διὰ τὸ εἰρημένον ἐλπίζουσι γὰρ ῥᾳδίωσ, καὶ ἀνδρειότεροι θυμώδεισ γὰρ καὶ εὐέλπιδεσ, ὧν τὸ μὲν μὴ φοβεῖσθαι τὸ δὲ θαρρεῖν ποιεῖ·

SEARCH

MENU NAVIGATION