Plutarch, Νικίας, chapter 3

(플루타르코스, Νικίας, chapter 3)

Περικλῆσ μὲν οὖν ἀπό τε ἀρετῆσ ἀληθινῆσ καὶ λόγου δυνάμεωσ τὴν πόλιν ἄγων οὐδενὸσ ἐδεῖτο σχηματισμοῦ πρὸσ τὸν ὄχλον οὐδὲ πιθανότητοσ, Νικίασ δὲ τούτοισ μὲν λειπόμενοσ, οὐσίᾳ δὲ προέχων, ἀπ’ αὐτῆσ ἐδημαγώγει. καὶ τῇ Κλέωνοσ εὐχερείᾳ καὶ βωμολοχίᾳ πρὸσ ἡδονὴν μεταχειριζομένῃ τοὺσ Ἀθηναίουσ διὰ τῶν ὁμοίων ἀντιπαρεξάγειν ἀπίθανοσ ὤν, χορηγίαισ ἀνελάμβανε καὶ γυμνασιαρχίαισ ἑτέραισ τε τοιαύταισ φιλοτιμίαισ τὸν δῆμον, ὑπερβαλλόμενοσ πολυτελείᾳ καὶ χάριτι τοὺσ πρὸ ἑαυτοῦ καὶ καθ’ ἑαυτὸν ἅπαντασ.

εἱστήκει δὲ καὶ τῶν ἀναθημάτων αὐτοῦ καθ’ ἡμᾶσ τό τε Παλλάδιον ἐν ἀκροπόλει, τὴν χρύσωσιν ἀποβεβληκόσ, καὶ ὁ τοῖσ χορηγικοῖσ τρίποσιν ὑποκείμενοσ ἐν Διονύσου νεώσ·

ἐνίκησε γὰρ πολλάκισ χορηγήσασ, ἐλείφθη δὲ οὐδέποτε. λέγεται δ’ ἔν τινι χορηγίᾳ παρελθεῖν οἰκέτησ αὐτοῦ κεκοσμημένοσ εἰσ σχῆμα Διονύσου, κάλλιστοσ ὀφθῆναι καὶ μέγιστοσ, οὔπω γενειῶν· ἡσθέντων δὲ τῶν Ἀθηναίων τῇ ὄψει καὶ κροτούντων ἐπὶ πολὺν χρόνον, ἀναστὰσ ὁ Νικίασ εἶπεν ὡσ οὐχ ὅσιον ἡγοῖτο δουλεύειν καταπεφημισμένον θεῷ σῶμα, καὶ τὸν νεανίσκον ἀπηλευθέρωσε. μνημονεύεται δ’ αὐτοῦ καὶ τὰ περὶ Δῆλον ὡσ λαμπρὰ καὶ θεοπρεπῆ φιλοτιμήματα.

τῶν γὰρ χορῶν, οὓσ αἱ πόλεισ ἔπεμπον ᾀσομένουσ τῷ θεῷ, προσπλεόντων μὲν ὡσ ἔτυχεν, εὐθὺσ δ’ ὄχλου πρὸσ τὴν ναῦν ἀπαντῶντοσ ᾄδειν κελευομένων κατ’ οὐδένα κόσμον, ἀλλ’ ὑπὸ σπουδῆσ ἀσυντάκτωσ ἀποβαινόντων ἅμα καὶ στεφανουμένων καὶ μεταμφιεννυμένων, ἐκεῖνοσ, ὅτε τὴν θεωρίαν ἦγεν, αὐτὸσ μὲν εἰσ Ῥήνειαν ἀπέβη τὸν χορὸν ἔχων καὶ τὰ ἱερεῖα καὶ τὴν ἄλλην παρασκευήν, ζεῦγμα δὲ πεποιημένον Ἀθήνησι πρὸσ τὰ μέτρα καὶ κεκοσμημένον ἐκπρεπῶσ χρυσώσεσι καὶ βαφαῖσ καὶ στεφάνοισ καὶ αὐλαίαισ κομίξων, διὰ νυκτὸσ ἐγεφύρωσε τὸν μεταξὺ Ῥηνείασ καὶ Δήλου πόρον οὐκ ὄντα μέγαν· εἶθ’ ἅμα ἡμέρᾳ τήν τε πομπὴν τῷ θεῷ καὶ τὸν χορὸν ἄγων κεκοσμημένον πολυτελῶσ καὶ ᾄδοντα διὰ τῆσ γεφύρασ ἀπεβίβαζε.

μετὰ δὲ τὴν θυσίαν καὶ τὸν ἀγῶνα καὶ τὰσ ἑστιάσεισ τόν τε φοίνικα τὸν χαλκοῦν ἔστησεν ἀνάθημα τῷ θεῷ, καὶ χωρίον μυρίων δραχμῶν πριάμενοσ καθιέρωσεν, οὗ τὰσ προσόδουσ ἔδει Δηλίουσ καταθύοντασ ἑστιᾶσθαι, πολλὰ καὶ ἀγαθὰ Νικίᾳ παρὰ τῶν θεῶν αἰτουμένουσ·

καὶ γὰρ τοῦτο τῇ στήλῃ ἐνέγραψεν, ἣν ὥσπερ φύλακα τῆσ δωρεᾶσ ἐν Δήλῳ κατέλιπεν. ὁ δὲ φοῖνιξ ἐκεῖνοσ ὑπὸ τῶν πνευμάτων ἀποκλασθεὶσ ἐνέπεσε τῷ Ναξίων ἀνδριάντι τῷ μεγάλῳ καὶ ἀνέτρεψε.

SEARCH

MENU NAVIGATION