Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

προσκόπτω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: προσκόπτω προσκόψω

Structure: προς (Prefix) + κόπτ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to strike, against
  2. to stumble or strike against, to take offence at

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσκόπτω προσκόπτεις προσκόπτει
Dual προσκόπτετον προσκόπτετον
Plural προσκόπτομεν προσκόπτετε προσκόπτουσιν*
SubjunctiveSingular προσκόπτω προσκόπτῃς προσκόπτῃ
Dual προσκόπτητον προσκόπτητον
Plural προσκόπτωμεν προσκόπτητε προσκόπτωσιν*
OptativeSingular προσκόπτοιμι προσκόπτοις προσκόπτοι
Dual προσκόπτοιτον προσκοπτοίτην
Plural προσκόπτοιμεν προσκόπτοιτε προσκόπτοιεν
ImperativeSingular προσκόπτε προσκοπτέτω
Dual προσκόπτετον προσκοπτέτων
Plural προσκόπτετε προσκοπτόντων, προσκοπτέτωσαν
Infinitive προσκόπτειν
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκοπτων προσκοπτοντος προσκοπτουσα προσκοπτουσης προσκοπτον προσκοπτοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσκόπτομαι προσκόπτει, προσκόπτῃ προσκόπτεται
Dual προσκόπτεσθον προσκόπτεσθον
Plural προσκοπτόμεθα προσκόπτεσθε προσκόπτονται
SubjunctiveSingular προσκόπτωμαι προσκόπτῃ προσκόπτηται
Dual προσκόπτησθον προσκόπτησθον
Plural προσκοπτώμεθα προσκόπτησθε προσκόπτωνται
OptativeSingular προσκοπτοίμην προσκόπτοιο προσκόπτοιτο
Dual προσκόπτοισθον προσκοπτοίσθην
Plural προσκοπτοίμεθα προσκόπτοισθε προσκόπτοιντο
ImperativeSingular προσκόπτου προσκοπτέσθω
Dual προσκόπτεσθον προσκοπτέσθων
Plural προσκόπτεσθε προσκοπτέσθων, προσκοπτέσθωσαν
Infinitive προσκόπτεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκοπτομενος προσκοπτομενου προσκοπτομενη προσκοπτομενης προσκοπτομενον προσκοπτομενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσκόψω προσκόψεις προσκόψει
Dual προσκόψετον προσκόψετον
Plural προσκόψομεν προσκόψετε προσκόψουσιν*
OptativeSingular προσκόψοιμι προσκόψοις προσκόψοι
Dual προσκόψοιτον προσκοψοίτην
Plural προσκόψοιμεν προσκόψοιτε προσκόψοιεν
Infinitive προσκόψειν
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκοψων προσκοψοντος προσκοψουσα προσκοψουσης προσκοψον προσκοψοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσκόψομαι προσκόψει, προσκόψῃ προσκόψεται
Dual προσκόψεσθον προσκόψεσθον
Plural προσκοψόμεθα προσκόψεσθε προσκόψονται
OptativeSingular προσκοψοίμην προσκόψοιο προσκόψοιτο
Dual προσκόψοισθον προσκοψοίσθην
Plural προσκοψοίμεθα προσκόψοισθε προσκόψοιντο
Infinitive προσκόψεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
προσκοψομενος προσκοψομενου προσκοψομενη προσκοψομενης προσκοψομενον προσκοψομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσέκοπτον προσέκοπτες προσέκοπτεν*
Dual προσεκόπτετον προσεκοπτέτην
Plural προσεκόπτομεν προσεκόπτετε προσέκοπτον
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular προσεκοπτόμην προσεκόπτου προσεκόπτετο
Dual προσεκόπτεσθον προσεκοπτέσθην
Plural προσεκοπτόμεθα προσεκόπτεσθε προσεκόπτοντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ πάλιν ὁ Χαιρεφῶν κρεᾴδι’ ὠψώνει ποτέ, καὶ τοῦ μαγείρου, φασίν, ὀστῶδεσ σφόδρα αὐτῷ τι προσκόπτοντοσ ἀπὸ τύχησ κρέασ εἶπεν· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 43 1:5)
  • διὸ καὶ τὰ πρόχειρα τῶν σκευῶν καὶ ἀναγκαῖα ταῦτα, κλιντῆρεσ καὶ δίφροι καὶ τράπεζαι, βέλτιστα παρ’ αὐτοῖσ ἐδημιουργεῖτο, καὶ κώθων ὁ Λακωνικὸσ εὐδοκίμει μάλιστα πρὸσ τὰσ στρατείασ, ὥσ φησι Κριτίασ, τὰ γὰρ ἀναγκαίωσ πινόμενα τῶν ὑδάτων καὶ δυσωποῦντα τὴν ὄψιν ἀπεκρύπτετο τῇ χρόᾳ, καὶ τοῦ θολεροῦ προσκόπτοντοσ ἐντὸσ καὶ προσισχομένου τοῖσ ἄμβωσι, καθαρώτερον ἐπλησίαζε τῷ στόματι τὸ πινόμενον. (Plutarch, Lycurgus, chapter 9 4:3)
  • τοῦ δὲ μειρακίου ταῖσ γενομέναισ παρανομίαισ προσκόπτοντοσ καὶ φανεροῦ καθεστῶτοσ ὅτι τιμωρήσεται τὸν αὐθέντην τῶν ἀνομημάτων φθάσασ αὐτοῦ τὰσ ἐπιβουλὰσ ὁ Βαγώασ ἀνεῖλε τὸν Ἀρσὴν μετὰ τῶν τέκνων τρίτον ἔτοσ ἤδη βασιλεύοντα. (Diodorus Siculus, Library, book xvii, chapter 3 22:2)

Synonyms

  1. to strike

  2. to stumble or strike against

Derived

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION