Hellas Alive Dictionary - πενταθλος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: πένταθλος πένταθλη πένταθλον

Structure: πενταθλ (Stem) + ος (Ending)

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	πένταθλος πεντάθλου	πενταθλότερος πενταθλοτέρου	πενταθλότατος πενταθλοτάτου
Adverb	πεντάθλως	πενταθλότερον	πενταθλότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

διὸ οἱ πένταθλοι κάλλιστοι, ὅτι πρὸσ βίαν καὶ πρὸσ τάχοσ ἅμα πεφύκασιν· (Aristotle, Rhetoric, Book 1, chapter 5 11:3)
δοκεῖσ γάρ μοι λέγειν οἱοῖ ἐν τῇ ἀγωνίᾳ εἰσὶν οἱ πένταθλοι πρὸσ τοὺσ δρομέασ ἢ τοὺσ παλαιστάσ. (Plato, Alcibiades 1, Alcibiades 2, Hipparchus, Lovers, Theages, Charmides, Laches, Lysis, 71:1)
χωρὶσ μὲν δὴ ἐσ ἅμιλλαν τῶν δρομέων ἐστὶν ἀποκεκριμένοσ δρόμοσ, ὀνομάζεται δὲ ὑπὸ τῶν ἐπιχωρίων ἱερόσ, χωρὶσ δὲ ἔνθα ἐπὶ μελέτῃ δρομεῖσ καὶ οἱ πένταθλοι θέουσιν. (Pausanias, Description of Greece, , chapter 23 3:1)
ἀνδρείασ δ’ εἴ που δεήσαι, λῆροσ ἅπαντα τἄλλα πρὸσ ἐκείνουσ ἦν, ἐμοὶ μὲν οὐδὲ πένταθλοι δοκοῦσιν οἱ πάντα νικῶντεσ τοσοῦτον τοῖσ πᾶσι κρατεῖν. (Aristides, Aelius, Orationes, 105:10)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com