- Ἀθηναίων δὲ σκεπτομένων κατὰ ζῆλον τὸν πρὸσ Κορινθίουσ καταστήσασθαι θέαν μονομάχων, προελθὼν εἰσ αὐτούσ, Μὴ πρότερον ταῦτα, ὦ Ἀθηναῖοι, ψηφίσησθε, ἂν μὴ τοῦ Ἐλέου τὸν βωμὸν καθέλητε. (Lucian, (no name) 57:1)
(루키아노스, (no name) 57:1)
- τάλανεσ, ὅ τι ποτὲ μονομάχον ἐπὶ φρέν’ ἠλθέτην, βοᾷ βαρβάρῳ στενακτὰν ἰαχὰν μελομέναν νεκροῖσ δάκρυσι θρηνήσω. (Euripides, Phoenissae, choral, antistrophe 12)
(에우리피데스, Phoenissae, choral, antistrophe 12)
- ἤκουσε τέκνα μονομάχῳ μέλλειν δορὶ ἐσ ἀσπίδ’ ἥξειν βασιλικῶν δόμων ὕπερ. (Euripides, Phoenissae, episode 1:11)
(에우리피데스, Phoenissae, episode 1:11)
- ἐπεὶ δὲ χαλκέοισ σῶμ’ ἐκοσμήσανθ’ ὅπλοισ οἱ τοῦ γέροντοσ Οἰδίπου νεανίαι, ἔστησαν ἐλθόντ’ ἐσ μέσον μεταίχμιον δισσὼ στρατηγὼ καὶ διπλὼ στρατηλάτα ὡσ εἰσ ἀγῶνα μονομάχου τ’ ἀλκὴν δορόσ. (Euripides, Phoenissae, episode, lyric8)
(에우리피데스, Phoenissae, episode, lyric8)
- ἔμελλεν ὁ δῆμοσ θεᾶσθαι μονομάχουσ ἐν ἀγορᾷ, καὶ τῶν ἀρχόντων οἱ πλεῖστοι θεωρητήρια κύκλῳ κατασκευάσαντεσ ἐξεμίσθουν. (Plutarch, Caius Gracchus, chapter 12 3:2)
(플루타르코스, Caius Gracchus, chapter 12 3:2)
- "καὶ Σπάρτακοσ δὲ ὁ μονομάχοσ ἐκ Καπύησ πόλεωσ Ἰταλικῆσ ἀποδρὰσ κατὰ τὰ Μιθριδατικὰ πολὺ πλῆθοσ ἀποστήσασ οἰκετῶν ἦν δὲ καὶ αὐτὸσ οἰκέτησ, Θρᾲξ γένοσ κατέδραμε πᾶσαν Ἰταλίαν χρόνον οὐκ ὀλίγον πολλῶν δούλων καθ’ ἑκάστην ἡμέραν συρρεόντων ὡσ αὐτὸν καὶ εἰ μὴ ἀπέθανεν ἐν τῇ πρὸσ Λικίννιον Κράσσον παρατάξει, οὐ τὸν τυχόντα ἂν ἱδρῶτα τοῖσ ἡμεδαποῖσ παρεσχήκει, ὡσ ὁ κατὰ τὴν Σικελίαν Εὔνουσ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 1048)
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 1048)
- οὕτωσ καὶ σὺ νῦν μὲν ἀθλητήσ, νῦν δὲ μονομάχοσ, εἶτα φιλόσοφοσ, εἶτα ῥήτωρ, ὅλῃ δὲ τῇ ψυχῇ οὐδέν, ἀλλ’ ὡσ ὁ πίθηκοσ πᾶν ὃ ἂν ἴδῃσ μιμῇ καὶ ἀεί σοι ἄλλο ἐξ ἄλλου ἀρέσκει, τὸ σύνηθεσ δ’ ἀπαρέσκει. (Epictetus, Works, book 3, 6:1)
(에픽테토스, Works, book 3, 6:1)
- οὕτω καὶ σὺ νῦν μὲν ἀθλητήσ, νῦν δὲ μονομάχοσ, εἶτα ῥήτωρ, εἶτα φιλόσοφοσ, ὅλῃ δὲ τῇ ψυχῇ οὐδέν· (Epictetus, Works, chapter 29 3:3)
(에픽테토스, Works, chapter 29 3:3)
- σπασάμενοι τὰ ξίφη, προειστήκει δ’ αὐτῶν Σαβῖνοσ χιλιαρχῶν οὐ δι’ ἀρετὴν καὶ γενναιότητα προγόνων, μονομάχοσ γὰρ ἦν, ἰσχύι δὲ σώματοσ τὴν ἐπὶ τοιούτοισ κτησάμενοσ ἄθροισιν ἀρετήν, διεξῄεσαν τῆσ οἰκίασ ἀνερευνώμενοι τοὺσ σφαγέασ τοῦ Καίσαροσ. (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 19 138:1)
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 19 138:1)
- καθ’ ὃν γὰρ καιρὸν Ἀννίβασ ἐξ Ἰβηρίασ τὴν εἰσ Ἰταλίαν πορείαν ἐπενόει στέλλεσθαι μετὰ τῶν δυνάμεων, μεγίστησ προφαινομένησ δυσχρηστίασ περὶ τὰσ τροφὰσ καὶ τὴν ἑτοιμότητα τῶν ἐπιτηδείων τοῖσ στρατοπέδοισ, ἅτε καὶ κατὰ τὸ μῆκοσ ἀνήνυτον ἔχειν τι δοκούσησ τῆσ ὁδοῦ καὶ κατὰ τὸ πλῆθοσ καὶ τὴν ἀγριότητα τῶν μεταξὺ κατοικούντων βαρβάρων, τότε δοκεῖ καὶ πλεονάκισ ἐν τῷ συνεδρίῳ περὶ τούτου τοῦ μέρουσ ἐμπιπτούσησ ἀπορίασ εἷσ τῶν φίλων Ἀννίβασ ὁ Μονομάχοσ ἐπικαλούμενοσ ἀποφήνασθαι γνώμην διότι μία τισ ὁδὸσ αὑτῷ προφαίνεται. (Polybius, Histories, book 9, chapter 24 4:1)
(폴리비오스, Histories, book 9, chapter 24 4:1)