κωμήτης
First declension Noun; Masculine
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
κωμήτης
κωμήτου
Structure:
κωμητ
(Stem)
+
ης
(Ending)
Sense
- villager, countryman
- (urban) inhabitant of the same quarter or district
Declension
First declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- Ῥωμύλοσ μὲν οὖν τὸν χρόνον τοῦτον ἐτύγχανεν ἅμα τοῖσ ἐπιφανεστάτοισ τῶν κωμητῶν πεπορευμένοσ εἴσ τι χωρίον Καίνιναν ὀνομαζόμενον ἱερὰ ποιήσων ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ πάτρια· (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 1, chapter 79 19:3)
- τοῦτο δὲ καθαρμόν τινα τῶν κωμητῶν πάτριον ἐδύνατο, ὡσ καὶ νῦν ἔτι δρᾶται. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 1, chapter 80 1:2)
- συνόδουσ τε συμπάσασ, ὅσαι πρότερον ἐγίνοντο κωμητῶν ἢ φρατριαστῶν ἢ γειτόνων ἔν τε τῇ πόλει καὶ ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφ’ ἱερὰ καὶ θυσίασ ἅπασι κοινὰσ προεῖπε μηκέτι συντελεῖν, ἵνα μὴ συνιόντεσ εἰσ ταὐτὸ πολλοὶ βουλὰσ ἀπορρήτουσ μετ’ ἀλλήλων ποιῶνται περὶ καταλύσεωσ τῆσ ἀρχῆσ. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 4, chapter 43 3:4)
- ἐπειδὰν γὰρ δὴ καταλεγῶσιν οἱ δώδεκα, συνελθόντεσ μετὰ τῶν πέντε, βουλευέσθωσαν ὡσ οἱο͂́νπερ οἰκέται οὐχ ἕξουσιν αὑτοῖσ ἄλλουσ οἰκέτασ τε καὶ δούλουσ, οὐδ’ ἐκ τῶν ἄλλων γεωργῶν τε καὶ κωμητῶν τοῖσ ἐκείνων ἐπὶ τὰ ἴδια χρήσονται ὑπηρετήματα διακόνοισ, ἀλλὰ μόνον ὅσα εἰσ τὰ δημόσια· (Plato, Laws, book 6 80:2)
- συνιέναι δὲ εἰσ τὰ κατὰ κώμασ ἱερὰ δεῖ πάντα ἤδη τὰ τηλικαῦτα παιδία, ἀπὸ τριετοῦσ μέχρι τῶν ἓξ ἐτῶν, κοινῇ τὰ τῶν κωμητῶν εἰσ ταὐτὸν ἕκαστα· (Plato, Laws, book 7 37:2)