ἐραστής
First declension Noun; Masculine
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
ἐραστής
ἐραστοῦ
Structure:
ἐραστ
(Stem)
+
ης
(Ending)
Sense
- lover
- fan, adherent, admirer
Declension
First declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- αὐτὸσ δὲ τὴν ὡρ́αν οὐ παντάπασιν ἀδόκιμοσ εἶναι δόξασ τὸ μὲν πρῶτον ἐπὶ ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι συνῆν τινι κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ. (Lucian, Rhetorum praeceptor, (no name) 13:81)
- Ἄντων ἦν ὄνομα τῷ ἐραστῇ τῷ δ’ ἐρωμένῳ Φίλιστοσ, ὡσ ἐν τοῖσ Αἰτίοισ Διονύσιοσ ὁ ποιητὴσ ἱστόρησε. (Plutarch, Amatorius, section 17 10:1)
- οὐ φθάνει τὸ θεραπαινίδιον ἀποχωρῆσαν αὐτῆσ, καὶ τῶν ὁμοδούλων εὐθὺσ ἣν μάλιστ’ εἶδε σχολάζουσαν ἐμβάλλει τὸν λόγον ἐκείνη δὲ τῷ ἐραστῇ παραγενομένῳ πρὸσ αὐτὴν ἔφρασεν. (Plutarch, De garrulitate, section 11 2:4)
- ἐκείνη δὲ τῷ ἐραστῇ παραγενομένῳ πρὸσ αὐτὴν ἔφρασεν. (Plutarch, De garrulitate, section 11 7:1)
- καὶ γὰρ ἀποκλεῖσαι τὸν Νέρωνα λέγεται μὴ παρόντοσ τοῦ Ὄθωνοσ, εἴτε τῆσ ἡδονῆσ ἀφαιροῦσα τὸ πλήσμιον, εἴτε, ὥσ φασιν ἔνιοι, βαρυνομένη τὸν Καίσαροσ γάμον, ἐραστῇ δὲ μὴ φεύγουσα χρῆσθαι διὰ τὸ φιλακόλαστον. (Plutarch, Galba, chapter 19 5:1)