Ancient Greek-English Dictionary Language

ἔποικος

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἔποικος ἔποικη ἔποικον

Structure: ἐποικ (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. one who has settled among strangers, a settler, alien
  2. a colonist
  3. neighbouring, a neighbour, one near

Examples

  • ὥστε πτερῶν σοι τοῖσ ἐποίκοισ δεῖ ποθέν. (Aristophanes, Birds, Lyric-Scene, antistrophe 121)
  • λαβόμενοι δ’ ἀφορμῆσ οἱ Γαλιλαῖοι καὶ παρεῖναι τοῦ μίσουσ τὸν καιρὸν οὐ βουληθέντεσ, εἶχον γὰρ ἀπεχθῶσ καὶ πρὸσ ταύτην τὴν πόλιν, ὡρ́μησαν ὡσ ἄρδην ἀφανίσοντεσ πάντασ σὺν τοῖσ ἐποίκοισ. (Flavius Josephus, 442:1)
  • μετὰ τοῦτον τὸν πόλεμον ἐπὶ Καμερίνουσ ἐστράτευσεν ἐπιθεμένουσ τοῖσ παρὰ σφίσιν ἐποίκοισ, καθ’ ὃν χρόνον ἔκαμνεν ἡ Ῥωμαίων πόλισ ὑπὸ νόσου λοιμικῆσ· (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 2, chapter 54 1:1)
  • ἔπειτα τοὺσ πατρικίουσ οὐδὲν μὲν ἀφελόμενοσ ὧν οἱ κτίσαντεσ τὴν πόλιν εὑρ́οντο, τοῖσ δ’ ἐποίκοισ ἑτέρασ τινὰσ ἀποδοὺσ τιμάσ, ἔπαυσε διαφερομένουσ. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, book 2, chapter 62 6:2)
  • πρὸσ τούτοισ δ’ ἔτι νόμοσ ἕπεται πᾶσι τούτοισ, μηδ’ ἐξεῖναι χρυσὸν μηδὲ ἄργυρον κεκτῆσθαι μηδένα μηδενὶ ἰδιώτῃ, νόμισμα δὲ ἕνεκα ἀλλαγῆσ τῆσ καθ’ ἡμέραν, ἣν δημιουργοῖσ τε ἀλλάττεσθαι σχεδὸν ἀναγκαῖον, καὶ πᾶσιν ὁπόσων χρεία τῶν τοιούτων μισθοὺσ μισθωτοῖσ, δούλοισ καὶ ἐποίκοισ, ἀποτίνειν. (Plato, Laws, book 5 109:1)

Synonyms

  1. one who has settled among strangers

  2. a colonist

  3. neighbouring

Related

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION