Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

διορίζω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: διορίζω διοριῶ

Structure: δι (Prefix) + ὁρίζ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to draw a boundary through, divide by limits, separate
  2. to distinguish, determine, define
  3. to determine, declare, to determine, to be
  4. to draw distinction, lay down definitions
  5. to remove across the frontier, to banish, to carry abroad

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διορίζω διορίζεις διορίζει
Dual διορίζετον διορίζετον
Plural διορίζομεν διορίζετε διορίζουσιν*
SubjunctiveSingular διορίζω διορίζῃς διορίζῃ
Dual διορίζητον διορίζητον
Plural διορίζωμεν διορίζητε διορίζωσιν*
OptativeSingular διορίζοιμι διορίζοις διορίζοι
Dual διορίζοιτον διοριζοίτην
Plural διορίζοιμεν διορίζοιτε διορίζοιεν
ImperativeSingular διόριζε διοριζέτω
Dual διορίζετον διοριζέτων
Plural διορίζετε διοριζόντων, διοριζέτωσαν
Infinitive διορίζειν
Participle MasculineFeminineNeuter
διοριζων διοριζοντος διοριζουσα διοριζουσης διοριζον διοριζοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διορίζομαι διορίζει, διορίζῃ διορίζεται
Dual διορίζεσθον διορίζεσθον
Plural διοριζόμεθα διορίζεσθε διορίζονται
SubjunctiveSingular διορίζωμαι διορίζῃ διορίζηται
Dual διορίζησθον διορίζησθον
Plural διοριζώμεθα διορίζησθε διορίζωνται
OptativeSingular διοριζοίμην διορίζοιο διορίζοιτο
Dual διορίζοισθον διοριζοίσθην
Plural διοριζοίμεθα διορίζοισθε διορίζοιντο
ImperativeSingular διορίζου διοριζέσθω
Dual διορίζεσθον διοριζέσθων
Plural διορίζεσθε διοριζέσθων, διοριζέσθωσαν
Infinitive διορίζεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διοριζομενος διοριζομενου διοριζομενη διοριζομενης διοριζομενον διοριζομενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διορίω διορίεις διορίει
Dual διορίειτον διορίειτον
Plural διορίουμεν διορίειτε διορίουσιν*
OptativeSingular διορίοιμι διορίοις διορίοι
Dual διορίοιτον διοριοίτην
Plural διορίοιμεν διορίοιτε διορίοιεν
Infinitive διορίειν
Participle MasculineFeminineNeuter
διοριων διοριουντος διοριουσα διοριουσης διοριουν διοριουντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διορίουμαι διορίει, διορίῃ διορίειται
Dual διορίεισθον διορίεισθον
Plural διοριοῦμεθα διορίεισθε διορίουνται
OptativeSingular διοριοίμην διορίοιο διορίοιτο
Dual διορίοισθον διοριοίσθην
Plural διοριοίμεθα διορίοισθε διορίοιντο
Infinitive διορίεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διοριουμενος διοριουμενου διοριουμενη διοριουμενης διοριουμενον διοριουμενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διῶριζον διῶριζες διῶριζεν*
Dual διώριζετον διωρῖζετην
Plural διώριζομεν διώριζετε διῶριζον
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διωρῖζομην διώριζου διώριζετο
Dual διώριζεσθον διωρῖζεσθην
Plural διωρῖζομεθα διώριζεσθε διώριζοντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ μάλιστα τοῦ Πολυβίου διοριζομένου πρῶτον μὲν περὶ τοῦ μὴ χρείαν ἔχειν τοὺσ Ῥωμαίουσ τῆσ βοηθείασ καὶ δοκοῦντοσ οὐκ εἰκῇ ταῦτα λέγειν διὰ τὸ γεγονέναι τὴν παρελθοῦσαν θερείαν ἐν τῇ Μακεδονίᾳ παρὰ τῷ Φιλίππῳ, δεύτερον δὲ φάσκοντοσ, ἐὰν καὶ δέωνται Ῥωμαῖοι τῆσ συμμαχίασ, οὐ διὰ τοὺσ διακοσίουσ ἱππεῖσ καὶ χιλίουσ πεζοὺσ τοὺσ ἀποσταλησομένουσ εἰσ Ἀλεξάνδρειαν ἀδυνατήσειν τοὺσ Ἀχαιοὺσ βοηθεῖν Ῥωμαίοισ· (Polybius, Histories, book 29, chapter 24 7:1)

Synonyms

  1. to distinguish

  2. to determine

Related

Derived

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION