- ὁρᾷσ καθάπερ ἀράχνιά τινα καταβαίνοντα ἐφ’ ἕκαστον ἀπὸ τῶν ἀτράκτων; (Lucian, Contemplantes, (no name) 16:2)
(루키아노스, Contemplantes, (no name) 16:2)
- οὐδὲν γάρ ἐστιν ὅ τι μὴ αἱ Μοῖραι διατάττουσιν, ἀλλὰ πάντα ὁπόσα γίνεται, ὑπὸ τῷ τούτων ἀτράκτῳ στρεφόμενα εὐθὺσ ἐξ ἀρχῆσ ἕκαστον ἐπικεκλωσμένην ἔχει τὴν ἀπόβασιν, καὶ οὐ θέμισ ἄλλωσ γενέσθαι. (Lucian, Juppiter confuatus, (no name) 1:12)
(루키아노스, Juppiter confuatus, (no name) 1:12)
- δοκεῖ γοῦν μοι δικαιότερον ἂν ἡ Κλωθὼ μεγαλαυχήσασθαι, ὡσ καὶ σὲ αὐτὸν ἀνάσπαστον αἰωροῦσα ἐκ τοῦ ἀτράκτου καθάπερ οἱ ἁλιεῖσ ἐκ τοῦ καλάμου τὰ ἰχθύδια. (Lucian, Juppiter confuatus, (no name) 4:7)
(루키아노스, Juppiter confuatus, (no name) 4:7)
- στρατοῦ δὲ πλῆθοσ οὐδ’ ἂν ἐν ψήφου λόγῳ θέσθαι δυναίμην, ὡσ ἄπλατον ἦν ἰδεῖν, πολλοὶ μὲν ἱππῆσ, πολλὰ πελταστῶν τέλη, πολλοὶ δ’ ἀτράκτων τοξόται, πολὺσ δ’ ὄχλοσ γυμνὴσ ὁμαρτῇ, Θρῃκίαν ἔχων στολήν. (Euripides, Rhesus, episode 2:6)
(에우리피데스, Rhesus, episode 2:6)
- ὥσπερ κλωστῆρ’, ὅταν ἡμῖν ᾖ τεταραγμένοσ, ὧδε λαβοῦσαι, ὑπενεγκοῦσαι τοῖσιν ἀτράκτοισ τὸ μὲν ἐνταυθοῖ τὸ δ’ ἐκεῖσε, οὕτωσ καὶ τὸν πόλεμον τοῦτον διαλύσομεν, ἤν τισ ἐάσῃ, διενεγκοῦσαι διὰ πρεσβειῶν τὸ μὲν ἐνταυθοῖ τὸ δ’ ἐκεῖσε. (Aristophanes, Lysistrata, Agon, antepirrheme15)
(아리스토파네스, Lysistrata, Agon, antepirrheme15)
- πρὸσ δὲ τοῦθ’, ὅ μοι βάλοι νευροσπαδὴσ ἄτρακτοσ, αὐτὸσ ἂν τάλασ εἰλυόμην, δύστηνον ἐξέλκων πόδα, πρὸσ τοῦτ’ ἄν· (Sophocles, Philoctetes, episode 2:3)
(소포클레스, 필록테테스, episode 2:3)
- ἔκειτο δὲ πάλαι καὶ σανδάλια καὶ ἄτρακτοσ, τὸ μὲν οἰκουρίασ αὐτῆσ, τὸ δ’ ἐνεργείασ σύμβολον. (Plutarch, Quaestiones Romanae, section 30 1:4)
(플루타르코스, Quaestiones Romanae, section 30 1:4)