Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀόριστος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἀόριστος

Structure: ἀοριστ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: o(ri/zw

Sense

  1. indefinite

Examples

  • κατὰ μὲν γνώμην οὕτωσ, ὅταν ἀόριστά τισ προσλαμβάνῃ τοῖσ ὡρισμένοισ, οἱο͂ν πολλαχόθεν μὲν οὖν ἄν τισ ἴδοι τὴν ἀγνωμοσύνην αὐτοῦ καὶ τὴν βασκανίαν, τοῦτό ἐστι τὸ ἔξωθεν προσλαμβανόμενον ἀόριστον, νῦν τὸ ὡρισμένον οὐχ ἥκιστα δὲ ἀφ’ ὧν περὶ τῆσ τύχησ διελέχθη. (Aristides, Aelius, Ars Rhetorica, , 2:2)
  • ὥστ’ ἐπειδὴ καὶ πάντεσ οὕτω φαίνονται ἀποδεικνύντεσ, ἐάν τε ἀκριβέστερον ἐάν τε μαλακώτερον συλλογίζωνται οὐ γὰρ ἐξ ἁπάντων λαμβάνουσιν ἀλλ’ ἐκ τῶν περὶ ἕκαστον ὑπαρχόντων, καὶ διὰ τοῦ λόγου δῆλον ὅτι ἀδύνατον ἄλλωσ δεικνύναι, φανερὸν ὅτι ἀναγκαῖον, ὥσπερ ἐν τοῖσ Τοπικοῖσ, πρῶτον περὶ ἕκαστον ἔχειν ἐξειλεγμένα περὶ τῶν ἐνδεχομένων καὶ τῶν ἐπικαιροτάτων, περὶ δὲ τῶν ἐξ ὑπογυίου γιγνομένων ζητεῖν τὸν αὐτὸν τρόπον, ἀποβλέποντα μὴ εἰσ ἀόριστα ἀλλ’ εἰσ τὰ ὑπάρχοντα περὶ ὧν ὁ λόγοσ, καὶ περιγράφοντα ὅ τι πλεῖστα καὶ ἐγγύτατα τοῦ πράγματοσ· (Aristotle, Rhetoric, Book 2, chapter 22 10:1)
  • ἄμφω γὰρ ἀόριστα. (Aristotle, Metaphysics, Book 9 79:1)
  • τὰ δ’ αἴτια ἀόριστα ἀφ’ ὧν ἂν γένοιτο τὰ ἀπὸ τύχησ, διὸ ἄδηλοσ ἀνθρωπίνῳ λογισμῷ καὶ αἴτιον κατὰ συμβεβηκόσ, ἁπλῶσ δ’ οὐδενόσ. (Aristotle, Metaphysics, Book 11 129:3)
  • οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι ἀλαζόνεσ, ὅταν τι ψεύδωνται, ἀόριστα καὶ ἀσαφῆ πειρῶνται λέγειν, φοβούμενοι τὸν ἔλεγχον· (Aeschines, Speeches, , section 991)

Related

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION