Sense

1. not to be shunned, from which none escape, unerring, admitting no escape, inevitable
2. unable to escape

Examples

• τοῦτον δὲ τὸν Πλούτωνα τὴν παρ’ αὑτῷ πολιτείαν καὶ τὸν κάτω βίον καταστήσασθαι τοιοῦτον κεκληρῶσθαι μὲν γὰρ αὐτὸν ἄρχειν τῶν ἀποθανόντων, καταδεξάμενον δὲ αὐτοὺσ καὶ παραλαβόντα κατέχειν δεσμοῖσ ἀφύκτοισ, οὐδενὶ τὸ παράπαν τῆσ ἄνω ὁδοῦ ὑφιέμενον πλὴν ἐξ ἅπαντοσ τοῦ αἰῶνοσ πάνυ ὀλίγων ἐπὶ μεγίσταισ αἰτίαισ. (Lucian, (no name) 2:2)
• ἆρ’ οὖν ἐν τούτοισ μόνον ἀπορίαισ ἀφύκτοισ ὁ Ἐρασιστράτου λόγοσ ἐνέχεται μὴ βουληθέντοσ χρήσασθαι ταῖσ ἑλκτικαῖσ δυνάμεσιν εἰσ μηδέν, ἢ σφοδρότατα μὲν ἐν τούτοισ καὶ σαφῶσ οὕτωσ, ὡσ ἂν μηδὲ παῖδα λαθεῖν; (Galen, On the Natural Faculties., B, section 58)
• καὶ εἴτε φλέβασ εἴθ’ ἧπαρ εἴτ’ ἀρτηρίασ εἴτε καρδίαν εἴτε κοιλίαν εἴτ’ ἄλλο τι μόριον ἐνεργεῖν τισ φήσειεν ἡντινοῦν ἐνέργειαν, ἀφύκτοισ ἀνάγκαισ ἀναγκασθήσεται διὰ τὴν ἐκ τῶν τεττάρων ποιὰν κρᾶσιν ὁμολογῆσαι τὴν ἐνέργειαν ὑπάρχειν αὐτῷ. (Galen, On the Natural Faculties., B, section 93)
• ὁ δ’ ὀρθὸν μὲν ἄντεινεν κάρα, πειρᾶτο δὲ πρῶτον μάχασ, δισσαῖσι δοιοὺσ αὐχένων μάρψαισ ἀφύκτοισ χερσὶν ἑαῖσ ὄφιασ· (Pindar, Odes, nemean odes, nemean 1 13:2)
• εἰσ τὸ αὐτό τίσ δὴ σὰσ παλάμασ πρὸσ κίονα δῆσεν ἀφύκτοισ ἅμμασι; (Unknown, Greek Anthology, Volume V, book 16, chapter 1971)

Similar forms

• ἄφυκτον (34)
• ἄφυκτα (13)
• ἄφυκτος (12)
• ἀφύκτῳ (8)
• ἀφύκτοις (6)
• ἀφύκτους (6)
• ἀφύκτως (3)
• ἄφυκτοι (2)
• ἀφύκτων (2)
• ἄφυκτ (1)
• ἀφυκτότερα (1)
• ἄφυκτός (1)
• ἀφύκτοισι (1)
• ἀφύκτου (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.