Ἑρμαῖος
First/Second declension Adjective;
Transliteration:
Principal Part:
Ἑρμαῖος
Ἑρμαῖη
Ἑρμαῖον
Structure:
Ἑρμαι
(Stem)
+
ος
(Ending)
Sense
- called after Hermes
- of or from Hermes, gainful
Declension
First/Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- χαῖρ’, ὦ μέλαθρον ξύμφρουρον ἐμοί, νύμφαι τ’ ἔνυδροι λειμωνιάδεσ, καὶ κτύποσ ἄρσην πόντου προβολῆσ, οὗ πολλάκι δὴ τοὐμὸν ἐτέγχθη κρᾶτ’ ἐνδόμυχον πληγαῖσι νότου, πολλὰ δὲ φωνῆσ τῆσ ἡμετέρασ Ἑρμαῖον ὄροσ παρέπεμψεν ἐμοὶ στόνον ἀντίτυπον χειμαζομένῳ. (Sophocles, Philoctetes, episode, anapests6)
- Ἴδη μὲν πρὸσ Ἑρμαῖον λέπασ Λήμνου· (Aeschylus, Agamemnon, episode 1:3)
- καὶ ἀπ’ αὐτῆσ στάδια εἴκοσί ἐστιν ἐπὶ τὸ Ἑρμαῖον, ἐσ ὃ Μεσσηνίοισ καὶ Μεγαλοπολίταισ εἰσὶν ὁρ́οι· (Pausanias, Description of Greece, , chapter 34 9:3)
- Φαιδρίου δὲ ὡσ πέντε ἀπέχει καὶ δέκα σταδίουσ <τὸ> κατὰ Δέσποιναν ὀνομαζόμενον Ἑρμαῖον· (Pausanias, Description of Greece, , chapter 35 3:1)
- ὁ δὲ Μάρκοσ θεωρῶν τὸ γινόμενον καὶ νομίσασ ἑρμαῖον εἶναι παραυτίκα μὲν ἐξαπέστειλε τοὺσ ψιλούσ, κελεύσασ ἀγωνίζεσθαι καὶ διαμάχεσθαι περὶ τοῦ τόπου, μετὰ δὲ ταῦτα τοὺσ ἱππεῖσ· (Polybius, Histories, book 3, chapter 104 6:1)
- μάλιστα δὲ οὐδὲ τὰ κάλλιστα ὠνῇ, ἀλλὰ πιστεύεισ τοῖσ ὡσ ἔτυχεν ἐπαινοῦσι καὶ ἑρ́μαιον εἶ τῶν τὰ τοιαῦτα ἐπιψευδομένων τοῖσ βιβλίοισ καὶ θησαυρὸσ ἕτοιμοσ τοῖσ καπήλοισ αὐτῶν. (Lucian, Adversus indoctum et libros multos ementem, (no name) 1:4)
- οὐδὲ σιδήρου ἐκεῖνόσ γε δεήσεται, ἀλλ’ ἤν, τε χαλκὸν ἤν τε χρυσὸν ἀναθῇσ, ἄλλοισ μέν ποτε κτῆμα καὶ ἑρ́μαιον ἔσῃ ἀνατεθεικώσ, Φωκεῦσιν ἢ Βοιωτοῖσ ἢ Δελφοῖσ αὐτοῖσ ἤ τινι τυράννῳ ἢ λῃστῇ, τῷ δὲ θεῷ ὀλίγον μέλει τῶν σῶν χρυσοποιιῶν. (Lucian, Contemplantes, (no name) 12:24)
- "οὐδὲν γὰρ ὅτι μὴ ἐργάτησ ἔσῃ τῷ σώματι πονῶν κἀν τούτῳ τὴν ἅπασαν ἐλπίδα τοῦ βίου τεθειμένοσ, ἀφανὴσ μὲν αὐτὸσ ὤν, ὀλίγα καὶ ἀγεννῆ λαμβάνων, ταπεινὸσ τὴν γνώμην, εὐτελὴσ δὲ τὴν πρόοδον, οὔτε φίλοισ ἐπιδικάσιμοσ οὔτε ἐχθροῖσ φοβερὸσ οὔτε τοῖσ πολίταισ ζηλωτόσ, ἀλλ’ αὐτὸ μόνον ἐργάτησ καὶ τῶν ἐκ τοῦ πολλοῦ δήμου εἷσ, ἀεὶ τὸν προὔχοντα ὑποπτήσσων καὶ τὸν λέγειν δυνάμενον θεραπεύων, λαγὼ βίον ζῶν καὶ τοῦ κρείττονοσ ἑρ́μαιον ὤν· (Lucian, Somnium sive vita Luciani, (no name) 7:16)
- καὶ ὅλωσ ἑρ́μαιόν τι ἡμῖν καὶ μέγα ὄφελοσ συμπέπτωκεν οὗτοσ. (Lucian, Dialogi meretricii, 1:11)
- ‐ αὖθισ γὰρ ἐρήσομαι ‐ ὅτῳ ἂν πρώτῳ ἐντύχῃσ, τούτῳ ἕψῃ καὶ συμφιλοσοφήσεισ, κἀκεῖνοσ ἑρ́μαιον ποιήσεταί σε; (Lucian, 107:6)