Lysias, Speeches, Κατὰ Διογείτονος 4:

ἔχω δὲ τούτων μὲν ἀδελφήν, Διογείτονοσ δὲ θυγατριδῆν, καὶ πολλὰ δεηθεὶσ ἀμφοτέρων τὸ μὲν πρῶτον ἔπεισα τοῖσ φίλοισ ἐπιτρέψαι δίαιταν, περὶ πολλοῦ ποιούμενοσ τὰ τούτων πράγματα μηδένα τῶν ἄλλων εἰδέναι· ἐπειδὴ δὲ Διογείτων ἃ φανερῶσ ἔχων ἐξηλέγχετο, περὶ τούτων οὐδενὶ τῶν αὑτοῦ φίλων ἐτόλμα πείθεσθαι, ἀλλ’ ἐβουλήθη καὶ φεύγειν δίκασ καὶ μὴ οὔσασ διώκειν καὶ ὑπομεῖναι τοὺσ ἐσχάτουσ κινδύνουσ μᾶλλον ἢ τὰ δίκαια ποιήσασ ἀπηλλάχθαι τῶν πρὸσ τούτουσ ἐγκλημάτων, ὑμῶν δέομαι, ἐὰν μὲν ἀποδείξω οὕτωσ αἰσχρῶσ αὐτοὺσ ἐπιτετροπευμένουσ ὑπὸ τοῦ πάππου ὡσ οὐδεὶσ πώποτε ὑπὸ τῶν οὐδὲν προσηκόντων ἐν τῇ πόλει, βοηθεῖν αὐτοῖσ τὰ δίκαια, εἰ δὲ μή, τούτῳ μὲν ἅπαντα πιστεύειν, ἡμᾶσ δὲ εἰσ τὸν λοιπὸν χρόνον ἡγεῖσθαι χείρουσ εἶναι.