- πνεῦμα σμικρὸν ἕλκουσι, ἐκπνέουσι μέζον· χροιὴν μελάγχλωροι, μολιβδοειδέεσ· ἀπόσιτοι · ἢν δέ τι προσενέγκωνται φυσώδεεσ τῷ ὑποχονδρίῳ, ἐρεύξιεσ χολώδεεσ , ὀξίζουσαι, βρωμώδεεσ · ναυτίη, διάστασισ κενεὴ, γαστὴρ ἀπολελυμένη τὰ πολλὰ, χολώδεα, γλίσχρα, βραχέα · ἀεὶ δὲ ἐπαυξέα γίγνεται τὰ πάθεα· γνώμη οὐ κάρτα παράφοροσ, νωθρὴ, μετέωροσ, τετυφωμένη , ὄκνοσ πουλὺσ, ψύξισ ἀκρέων, τρόμοι, Ῥίγεα, λὺγξ κενὴ, σπασμώδησ, ἴκτεροσ, χολὴ ἄκρητοσ, χολόβαφοι τὸ πᾶν. (Aretaeus, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., , 159)
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., , 159)
- καὶ γὰρ καὶ καύσοισι ἴκελα πάθεα ἐπὶ τοῖσι γίγνεται· πῦρ ὀξὺ καὶ δριμὺ, ἄση, δίψοσ, ἀπορίη, σφυγμὸσ παλμώδησ ἐν ὑποχονδρίῳ ἠδὲ τοῖσι μεταφρένοισι· ἄλλα, ὁκόσα μοι ἐπὶ τοῖσι σημείοισι γεγράφαται . (Aretaeus, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU OCEWN NOUSWN QERAPEUTIKON, 254)
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU OCEWN NOUSWN QERAPEUTIKON, 254)
- Τὸ μέντοι ὀλίγον ἔποξυ ὑγραίνει μὲν τὸ στόμα καὶ φάρυγγα‧ ἀναγωγὸν δὲ πτυέλου ἐστὶ καὶ ἄδιψον‧ ὑποχονδρίῳ δὲ καὶ σπλάγχνοισι καὶ ταύτῃ εὐμενέσ‧ καὶ τὰσ ἀπὸ μέλιτοσ βλάβασ κωλύει‧ τὸ γὰρ χολῶδεσ ἐν μέλιτι κολάζεται. (Hippocrates, Oeuvres Completes D'Hippocrate., , 16.5)
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., , 16.5)
- Ἄλλωσ δὲ οὔτε δίψαν παύει, ἀλλ’ ἐπιπικραίνει‧ χολῶδεσ γὰρ φύσει χολώδει, καὶ ὑποχονδρίῳ κακόν‧ καὶ κάκιστον ἑωυτοῦ καὶ χολωδέστατον καὶ φιλαδυναμώτατον, ὅταν ἐσ κενεότητα ἐσέλθη‧ καὶ σπληνὸσ δὲ αὐξητικὸν καὶ ἤπατόσ ἐστιν, ὁκόταν πεπυρωμένον ἦ‧ καὶ ἐγκλυδαστικόν τε καὶ ἐπιπολαστικόν‧ βραδύπορόν τε γάρ ἐστι διὰ τὸ ὑπόψυχρον καὶ ἄπεπτον εἶναι‧ καὶ οὔτε διαχωρητικὸν, οὔτε διουρητικόν‧ προσβλάπτει δέ τι καὶ διὰ τόδε, ὅτι ἄκοπρόν ἐστι φύσει‧ ἢν δὲ δὴ καὶ ποδῶν ψυχρῶν ποτε ἐόντων ποθῇ, πάντα ταῦτα πολλαπλασίωσ βλάπτει, ἐσ ὅ τι ἂν αὐτέων ὁρμήσῃ. (Hippocrates, Oeuvres Completes D'Hippocrate., , 17.3)
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., , 17.3)
- Ὁκόταν δὲ ἔρῃ αὐτὸν καὶ διασκέψῃ ταῦτα πάντα, πρῶτον μὲν κεφαλὴν ὅκωσ ἔχει, εἰ ἀνάλγητοσ καὶ μὴ βάροσ ἔχει ἐν ἑωυτῇ‧ ἔπειτα ὑποχόνδρια καὶ πλευρὰ, εἰ ἀνάλγητα‧ ὑποχόνδριον μὲν γὰρ, εἰ ἐπίπονόν ἐστιν ἢ ἐπηρμένον ἢ ἔχει τινὰ σκολιότητα ἢ κόρον, ἢ πλευροῦ ἀλγηδὼν ἐνείη, καὶ ἅμα τῷ ἀλγήματι ἢ βηχίον ἢ στρόφοσ ἢ πόνοσ κοιλίησ‧ ὅταν δέ τι τούτέων παρῇ, ἐν ὑποχονδρίῳ μὲν μάλιστα, λύειν τὴν κοιλίην κλυσμοῖσιν‧ πινέτω δὲ μελίκρητον θερμὸν ἀφηψημένον. (Hippocrates, Oeuvres Completes D'Hippocrate., , 9.3)
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., , 9.3)