θιασώτης
First declension Noun; Masculine
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
θιασώτης
θιασώτου
Structure:
θιασωτ
(Stem)
+
ης
(Ending)
Sense
- the member of a qi/asos, followers
- leader of
Declension
First declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ἀξιοῦσι γοῦν ὑπ’ ἐμοὶ τάττεσθαι καὶ τοὔνομα τὸ ἡμέτερον ἐπιγράφονται, μαθηταὶ καὶ ὁμιληταὶ καὶ θιασῶται ἡμῶν εἶναι λέγοντεσ· (Lucian, Fugitivi, (no name) 4:5)
- καλεῖται δ’ ὁ αὐτὸσ καὶ ἔρανοσ καὶ θίασοσ καὶ οἱ συνιόντεσ ἐρανισταὶ καὶ θιασῶται. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 8, book 8, chapter 64 1:3)
- οἶδα δέ τινασ, ἄνδρεσ θιασῶται, καὶ μέγα φρονήσαντασ οὐχ οὕτωσ ἐπὶ πλούτῳ ὡσ ἐπὶ τῷ κεκτῆσθαι πολλὰ ἐκπώματα ἀργυρᾶ τε καὶ χρυσᾶ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 14 1:1)
- "ἄγε δή, ὦ μουσικῆσ θιασῶται, τίσ πρῶτοσ ἐχρήσατο μουσικῇ, ἀναμνήσατε τοὺσ ἑταίρουσ, καὶ τί εὑρ͂ε πρὸσ αὔξησιν ταύτησ ὁ χρόνοσ καί τίνεσ εὐδόκιμοι γεγόνασι τῶν τὴν μουσικὴν ἐπιστήμην μεταχειρισαμένων ἀλλὰ μὴν καὶ εἰσ πόσα καὶ εἰσ τίνα χρήσιμον τὸ ἐπιτήδευμα. (Pseudo-Plutarch, De musica, section 2 1:11)
- ἆρ’, ἔφη, ὦ ἄνδρεσ, εἰκὸσ ἡμᾶσ παρόντοσ δαίμονοσ μεγάλου καὶ τῷ μὲν χρόνῳ ἰσήλικοσ τοῖσ ἀειγενέσι θεοῖσ, τῇ δὲ μορφῇ νεωτάτου, καὶ μεγέθει πάντα ἐπέχοντοσ, ψυχῇ δὲ ἀνθρώπου ἱδρυμένου, Ἔρωτοσ, μὴ ἂν ἀμνημονῆσαι, ἄλλωσ τε καὶ ἐπειδὴ πάντεσ ἐσμὲν τοῦ θεοῦ τούτου θιασῶται; (Xenophon, Works on Socrates, , chapter 8 2:3)