- τὰσ συμφορὰσ γὰρ οὐχὶ τοῖσ τεχνάσμασιν φέρειν δίκαιον ἀλλὰ τοῖσ παθήμασιν. (Aristophanes, Thesmophoriazusae, Prologue, iambics 1:36)
(아리스토파네스, Thesmophoriazusae, Prologue, iambics 1:36)
- καὶ μὴν ού γ’ ὦ κατάπυγον εὐρύπρωκτοσ εἶ οὐ τοῖσ λόγοισιν ἀλλὰ τοῖσ παθήμασιν. (Aristophanes, Thesmophoriazusae, Prologue, iambics 1:37)
(아리스토파네스, Thesmophoriazusae, Prologue, iambics 1:37)
- τούτουσ μὲν ἐν νοσήμασι καὶ παθήμασιν ἀκάμπτουσ διαμένειν καὶ ἐχυροὺσ καὶ δυσμεταθέτουσ, ἡμᾶσ δὲ βουλομένουσ καὶ φάσκοντασ εἶναι φιλοκάλουσ καὶ φιλοκάλουσ μὴ κρατεῖν ἑαυτῶν ἀλλ’ ἀνατρέπεσθαι καὶ προϊέσθαι τὴν ἀρετήν. (Plutarch, De vitioso pudore, section 17 2:1)
(플루타르코스, De vitioso pudore, section 17 2:1)
- "πᾶσα μὲν ἀνθρωπίνου βίου μεταβολὴ σφαλερὸν ᾧ δὲ μήτ’ ἄπεστί τι τῶν ἱκανῶν μήτε μεμπτόν ἐστι τῶν παρόντων, τοῦτον οὐδὲν ἄλλο πλὴν ἄνοια μετακοσμεῖ καὶ μεθίστησιν ἐκ τῶν συνήθων οἷσ κἂν εἰ μηδὲν ἕτερον προσείη, τῷ βεβαιοτέρῳ διαφέρει τῶν ἀδήλων, ἀλλ’ οὐδὲ ἄδηλα τὰ τῆσ βασιλείασ τοῖσ Ῥωμύλου τεκμαιρομένῳ παθήμασιν, ὡσ πονηρὰν μὲν αὐτὸσ ἔλαβε δόξαν ἐπιβουλεῦσαι τῷ συνάρχοντι Τατίῳ, πονηρὰν δὲ τοῖσ ὁμοτίμοισ περιεποίησεν ὡσ ἀνῃρημένοσ ὑπ’ αὐτῶν, καίτοι Ῥωμύλον μὲν οὗτοι παῖδα θεῶν ὑμνοῦσι φήμαισ, καὶ τροφήν τινα δαιμόνιον αὐτοῦ καὶ σωτηρίαν ἄπιστον ἔτι νηπίου λέγουσιν ἐμοὶ δὲ καὶ γένοσ θνητόν ἐστι καὶ τροφὴ καὶ παίδευσισ ὑπ’ ἀνθρώπων ὧν οὐκ ἀγνοεῖτε γεγενημένη· (Plutarch, Numa, chapter 5 2:2)
(플루타르코스, Numa, chapter 5 2:2)
- τὰ γὰρ ἄλλα ζῷα οὐ λόγῳ αἰσθανόμενα ἀλλὰ παθήμασιν ὑπηρετεῖ. (Aristotle, Politics, Book 1 58:2)
(아리스토텔레스, 정치학, Book 1 58:2)