Ancient Greek-English Dictionary Language

μέτοικος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: μέτοικος

Structure: μετοικ (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. changing one's abode, emigrating and settling elsewhere
  2. an alien settled in a foreign city, a settler, emigrant, sojourner, one who has settled in
  3. a resident alien

Examples

  • ἡ δὲ σκέψισ περὶ τῶν μετοίκων καὶ ξένων. (Lucian, Deorum concilium, (no name) 1:4)
  • μετοίκων δέ τινων ἐπιδεδανεικότων ἐπὶ κτήμασιν, οὐκ οὔσησ αὐτοῖσ ἐγκτήσεωσ ἐψηφίσαντο τὸ τρίτον μέροσ εἰσφέροντα τοῦ δανείου τὸν βουλόμενον κυρίωσ ἔχειν τὸ κτῆμα. (Aristotle, Economics, Book 2 28:1)
  • ἀνήγγειλαν οὖν, εἴ τισ τῶν πολιτῶν ἢ μετοίκων σῦλον ἔχει κατὰ πόλεωσ ἢ ἰδιώτου καὶ βούλεται λαβεῖν, ἀπογράψασθαι. (Aristotle, Economics, Book 2 42:2)
  • Ἀβυδηνοὶ δέ, διὰ στασιασμὸν τῆσ χώρασ ἀργοῦ γενομένησ, καὶ τῶν μετοίκων οὐ προϊεμένων αὐτοῖσ οὐδὲν διὰ τὸ καὶ ἔτι ὀφείλειν, ἐψηφίσαντο τὸν βουλόμενον τοῖσ γεωργοῖσ δανείζειν, ὡσ ἐργάσωνται, ὡσ πρώτοισ αὐτοῖσ ἐσομένησ τῆσ κομιδῆσ ἐκ τοῦ καρποῦ, τοῖσ δὲ ἄλλοισ ἐκ τῶν λειπομένων. (Aristotle, Economics, Book 2 63:1)
  • καὶ γὰρ ἂν] δεινὸν [συ]μβαίνοι μ[οι, ὦ ἄνδρεσ δικασ]ταί, εἰ μοσεισον ἥμαρτο[ν]δικμία δὲ κουιο[ἠδί]κηκενθε[ἀ]δικήσαντ[τ]ιμήματι δπται πολιτνοσ ἐνίοτε ώτατοι τῶν μετοίκων ἀφυ[λάκτωσ ἔρ]χεσθαι. (Hyperides, Speeches, 28:2)

Synonyms

  1. an alien settled in a foreign city

Related

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION