Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

κατακρίνω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: κατακρίνω

Structure: κατα (Prefix) + κρίν (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to give as a sentence against
  2. (with accusative of person) to condemn

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κατακρίνω κατακρίνεις κατακρίνει
Dual κατακρίνετον κατακρίνετον
Plural κατακρίνομεν κατακρίνετε κατακρίνουσιν*
SubjunctiveSingular κατακρίνω κατακρίνῃς κατακρίνῃ
Dual κατακρίνητον κατακρίνητον
Plural κατακρίνωμεν κατακρίνητε κατακρίνωσιν*
OptativeSingular κατακρίνοιμι κατακρίνοις κατακρίνοι
Dual κατακρίνοιτον κατακρινοίτην
Plural κατακρίνοιμεν κατακρίνοιτε κατακρίνοιεν
ImperativeSingular κατακρίνε κατακρινέτω
Dual κατακρίνετον κατακρινέτων
Plural κατακρίνετε κατακρινόντων, κατακρινέτωσαν
Infinitive κατακρίνειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κατακρινων κατακρινοντος κατακρινουσα κατακρινουσης κατακρινον κατακρινοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κατακρίνομαι κατακρίνει, κατακρίνῃ κατακρίνεται
Dual κατακρίνεσθον κατακρίνεσθον
Plural κατακρινόμεθα κατακρίνεσθε κατακρίνονται
SubjunctiveSingular κατακρίνωμαι κατακρίνῃ κατακρίνηται
Dual κατακρίνησθον κατακρίνησθον
Plural κατακρινώμεθα κατακρίνησθε κατακρίνωνται
OptativeSingular κατακρινοίμην κατακρίνοιο κατακρίνοιτο
Dual κατακρίνοισθον κατακρινοίσθην
Plural κατακρινοίμεθα κατακρίνοισθε κατακρίνοιντο
ImperativeSingular κατακρίνου κατακρινέσθω
Dual κατακρίνεσθον κατακρινέσθων
Plural κατακρίνεσθε κατακρινέσθων, κατακρινέσθωσαν
Infinitive κατακρίνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κατακρινομενος κατακρινομενου κατακρινομενη κατακρινομενης κατακρινομενον κατακρινομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κατέκρινον κατέκρινες κατέκρινεν*
Dual κατεκρίνετον κατεκρινέτην
Plural κατεκρίνομεν κατεκρίνετε κατέκρινον
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κατεκρινόμην κατεκρίνου κατεκρίνετο
Dual κατεκρίνεσθον κατεκρινέσθην
Plural κατεκρινόμεθα κατεκρίνεσθε κατεκρίνοντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • Οὐολούμνιοσ δὲ τῆσ σκυθρωπῆσ ἀποφάσεωσ ἤρξατο, καὶ μετ’ αὐτὸν πάντεσ θάνατον κατακρίνουσιν τῶν μειρακίων, οἱ μὲν κολακεύοντεσ, οἱ δὲ μισοῦντεσ Ἡρώδην καὶ οὐδεὶσ δι’ ἀγανάκτησιν. (Flavius Josephus, De bello Judaico libri vii, 763:1)
  • ἄνδρεσ Νινευεῖται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆσ γενεᾶσ ταύτησ καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν· (, chapter 11 79:1)
  • ἄνδρεσ Νινευεῖται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆσ γενεᾶσ ταύτησ καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν· (, chapter 3 540:1)

Synonyms

  1. to give as a sentence against

  2. to condemn

Derived

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION