Ancient Greek-English Dictionary Language

κατακρίνω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: κατακρίνω

Structure: κατα (Prefix) + κρίν (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to give as a sentence against
  2. (with accusative of person) to condemn

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κατακρίνω κατακρίνεις κατακρίνει
Dual κατακρίνετον κατακρίνετον
Plural κατακρίνομεν κατακρίνετε κατακρίνουσιν*
SubjunctiveSingular κατακρίνω κατακρίνῃς κατακρίνῃ
Dual κατακρίνητον κατακρίνητον
Plural κατακρίνωμεν κατακρίνητε κατακρίνωσιν*
OptativeSingular κατακρίνοιμι κατακρίνοις κατακρίνοι
Dual κατακρίνοιτον κατακρινοίτην
Plural κατακρίνοιμεν κατακρίνοιτε κατακρίνοιεν
ImperativeSingular κατακρίνε κατακρινέτω
Dual κατακρίνετον κατακρινέτων
Plural κατακρίνετε κατακρινόντων, κατακρινέτωσαν
Infinitive κατακρίνειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κατακρινων κατακρινοντος κατακρινουσα κατακρινουσης κατακρινον κατακρινοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κατακρίνομαι κατακρίνει, κατακρίνῃ κατακρίνεται
Dual κατακρίνεσθον κατακρίνεσθον
Plural κατακρινόμεθα κατακρίνεσθε κατακρίνονται
SubjunctiveSingular κατακρίνωμαι κατακρίνῃ κατακρίνηται
Dual κατακρίνησθον κατακρίνησθον
Plural κατακρινώμεθα κατακρίνησθε κατακρίνωνται
OptativeSingular κατακρινοίμην κατακρίνοιο κατακρίνοιτο
Dual κατακρίνοισθον κατακρινοίσθην
Plural κατακρινοίμεθα κατακρίνοισθε κατακρίνοιντο
ImperativeSingular κατακρίνου κατακρινέσθω
Dual κατακρίνεσθον κατακρινέσθων
Plural κατακρίνεσθε κατακρινέσθων, κατακρινέσθωσαν
Infinitive κατακρίνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κατακρινομενος κατακρινομενου κατακρινομενη κατακρινομενης κατακρινομενον κατακρινομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ πρῶτοσ Σατορνῖνοσ ἀπεφήνατο κατακρίνειν μὲν τῶν νεανίσκων, ἀλλ’ οὐ θάνατον· (Flavius Josephus, De bello Judaico libri vii, 762:1)
  • δεδιέναι δ’ εἰπὼν οὐχ οὕτωσ ὑπὲρ τῆσ ἑαυτοῦ σωτηρίασ, πείσεσθαι γὰρ οὐδὲν κακὸν ἀδίκωσ ἀποθανών, ἀλλ’ ὑπὲρ αὐτῶν, μὴ δι’ ὧνπερ αὐτὸν βάλλουσι λίθων τοῦ θεοῦ κατακρίνειν νομισθῶσιν, ἐπράυνεν αὐτοὺσ καὶ τῆσ μὲν τοῦ βάλλειν ὁρμῆσ ἐπέσχε καὶ εἰσ μετάνοιαν ὧν ἔμελλον δρᾶν ἔτρεψε. (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 3 26:1)
  • Τῶν δὲ κατασκόπων Ιἠσοῦσ τε ὁ Ναυήχου παῖσ φυλῆσ Ἐφραιμίτιδοσ καὶ Χάλεβοσ τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ φοβηθέντεσ χωροῦσιν εἰσ μέσουσ καὶ τὸ πλῆθοσ κατεῖχον θαρσεῖν δεόμενοι καὶ μήτε ψευδολογίαν κατακρίνειν τοῦ θεοῦ μήτε πιστεύειν τοῖσ ἐκ τοῦ μὴ τἀληθῆ περὶ τῶν Χαναναίων εἰρηκέναι καταπληξαμένοισ, ἀλλὰ τοῖσ ἐπὶ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τὴν κτῆσιν αὐτοὺσ τῶν ἀγαθῶν παρορμῶσιν· (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 3 398:1)
  • μεταπεμψάμενον οὖν αὐτὸν ἠξίου παρ’ αὐτοῦ πυνθάνεσθαι περὶ τῶν γραμμάτων καὶ τὴν ἀμαθίαν τὴν τῶν οὐχ εὑρόντων αὐτὰ κατακρίνειν, κἂν σκυθρωπὸν ᾖ τὸ ὑπὸ τοῦ θεοῦ σημαινόμενον. (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 10 296:1)
  • οὔκουν Καίσαρά γε ἀνδρὸσ ἐπ’ αὐτῷ πεποιημένου τὰ πάντα καὶ φίλου καὶ συμμάχου καταλύσειν τὰσ διαθήκασ ἐπὶ πίστει τῇ αὐτοῦ γεγραμμένασ, οὐδὲ μιμήσεσθαι κακίαν τὴν ἐκείνων τὴν Καίσαροσ ἀρετὴν καὶ πίστιν πρὸσ ἅπασαν τὴν οἰκουμένην ἀνενδοίαστον γενομένην, καὶ μανίαν καὶ λογισμῶν ἔκστασιν κατακρίνειν ἀνδρὸσ βασιλέωσ, υἱεῖ μὲν ἀγαθῷ τὴν διαδοχὴν καταλελοιπότοσ, πίστει δὲ τῇ αὐτοῦ προσπεφευγότοσ· (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 17 293:1)
  • "μέλλει σε κατακρινεῖν ἀδίκωσ. (Epictetus, Works, book 3, 9:5)

Synonyms

  1. to give as a sentence against

  2. to condemn

Derived

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION