Sense

1. to mix, dry with, wet, mixing so as to soil or defile, they wetted, sullied
2. to be doomed to have, defiled
3. to mingle together, confuse, they mixed, to be mixed up, confused
4. to mix with others, have dealings with

Examples

• Ἥφαιστον δ’ ἐκέλευσε περικλυτὸν ὅττι τάχιστα γαῖαν ὕδει φύρειν, ἐν δ’ ἀνθρώπου θέμεν αὐδὴν καὶ σθένοσ, ἀθανάτῃσ δὲ θεῇσ εἰσ ὦπα ἐίσκειν παρθενικῆσ καλὸν εἶδοσ ἐπήρατον· (Hesiod, Works and Days, Book WD 10:3)
• "ὥσπερ οὖν εἰ τὸν ἀέρα τισ ἀνέλοι καὶ ὑποσπάσειε τὸν μεταξὺ γῆσ καὶ σελήνησ, ἐν μέσῳ κενῆσ καὶ ἀσυνδέτου χώρασ γενομένησ τὴν ἑνότητα διαλύσει καὶ τὴν κοινωνίαν τοῦ παντόσ, οὕτωσ οἱ δαιμόνων γένοσ μὴ ἀπολείποντεσ, ἀνεπίμικτα τὰ τῶν θεῶν καὶ ἀνθρώπων ποιοῦσι καὶ ἀσυνάλλακτα , τὴν ἑρμηνευτικὴν , ὡσ Πλάτων ἔλεγεν, καὶ διακονικὴν ἀναιροῦντεσ φύσιν , ἢ πάντα φύρειν ἅμα καὶ ταράττειν ἀναγκάζουσιν ἡμᾶσ τοῖσ ἀνθρωπίνοισ πάθεσι καὶ πράγμασι τὸν, θεὸν ἐμβιβάζοντασ καὶ κατασπῶντασ ἐπὶ τὰσ χρείασ, ὥσπερ αἱ Θετταλαὶ λέγονται τὴν σελήνην. (Plutarch, De defectu oraculorum, section 138)
• καὶ ἀγελάστοισ καὶ πενθίμοισ θυσίαισ, εἰ μήτε παραλείπειν τὰ νενομισμένα καλῶσ ἔχει μήτε φύρειν τὰσ περὶ θεῶν δόξασ καὶ συνταράττειν ὑποψίαισ ἀτόποισ; (Plutarch, De Iside et Osiride, section 692)
• ἔγωγ’ οὖν ἤδη ποτὲ εἶδον σοφιστὴν μεταξὺ λέγοντα ὑπὸ προσαγωγέωσ ἐξαγόμενον οὕτωσ ὡσ ὅ τε προσαγωγεὺσ ἀμείνων ᾤετο εἶναι γνῶναι καὶ ἅττα ἐκείνῳ ῥητέον καὶ εἰσ ὅσον καὶ αὐτὸσ δὴ ἐκεῖνοσ συνεχώρει, ἀλλὰ μὴ πάντα ἐν ταὐτῷ φύρειν, ἵνα μὴ καὶ γέλωτα ὀφλήσῃ. (Aristides, Aelius, Orationes, 31:22)

Similar forms

• φυρες (4)
• φυρῶν (3)
• φυρορ (2)
• φυρεμ (2)
• φύρω (2)
• φῦραι (1)
• φύρων (1)
• φυρᾷν (1)
• φύρσω (1)
• φυρῇν (1)
• φύραμ (1)
• φύρσε (1)
• φυρῆν· (1)
• φυρᾶν (1)
• φυρτο (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.