- προσέρχεται γὰρ οἷσ οὔτε παμφαὴσ ἀστὴρ ἰδεῖν ἔλαμψε χρυσαυγεῖ δόμῳ, οὔθ’ ἡλίου τηλαυγὲσ ἀκτίνων σέλασ τοιοῦτον ἐξέλαμψεν, οἰο͂ν ἔρχεται ἔχων γυναικὸσ κάλλοσ οὐ φατὸν λέγειν, πάλλων κεραυνόν, πτεροφόρον Διὸσ βέλοσ· (Aristophanes, Birds, Episode2)
(아리스토파네스, Birds, Episode2)
- καὶ τότε Μαιάδοσ υἱὸσ ὑποσχόμενοσ κατένευσε, μή ποτ’ ἀποκλέψειν, ὅσ’ Ἑκηβόλοσ ἐκτεάτισται, μηδέ ποτ’ ἐμπελάσειν πυκινῷ δόμῳ· (Anonymous, Homeric Hymns, 55:1)
(익명 저작, Homeric Hymns, 55:1)
- ἀνδροκμῆτασ δ’ ἀώρ‐ ουσ ἀπεννέπω τύχασ, νεανίδων τ’ ἐπηράτων ἀνδροτυχεῖσ βιότουσ δότε, κύρι’ ἔχοντεσ, θεαί τ’ ὦ Μοῖραι ματροκασιγνῆται, δαίμονεσ ὀρθονόμοι, παντὶ δόμῳ μετάκοινοι, παντὶ χρόνῳ δ’ ἐπιβριθεῖσ ἐνδίκοισ ὁμιλίαισ, πάντᾳ τιμιώταται θεῶν. (Aeschylus, Eumenides, choral, strophe 21)
(아이스킬로스, 에우메니데스, choral, strophe 21)
- ἀλλ’ ἡ πετραία Σκῦροσ ἐξαρκοῦσά μοι ἔσται τὸ λοιπόν, ὥστε τέρπεσθαι δόμῳ. (Sophocles, Philoctetes, episode 1:10)
(소포클레스, 필록테테스, episode 1:10)
- ἀλλ’ ὁ μὲν ἐσ χαλκεῶνα καὶ ἄκμονασ ἦρι βεβήκει, νήσοιο πλαγκτῆσ εὐρὺν μυχόν, ᾧ ἔνι πάντα δαίδαλα χάλκευεν ῥιπῇ πυρόσ’ ἡ δ’ ἄρα μούνη ἧστο δόμῳ δινωτὸν ἀνὰ θρόνον, ἄντα θυράων. (Apollodorus, Argonautica, book 3 1:29)
(아폴로도로스, 아르고나우티카, book 3 1:29)