Ancient Greek-English Dictionary Language

ἄφωνος

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἄφωνος ἄφωνος ἄφωνον

Structure: ἀ (Prefix) + φων (Stem) + ος (Ending)

Etym.: fwnh/

Sense

  1. voiceless, dumb
  2. (of children) unable to speak
  3. intestate
  4. (ἄφωνα (γράμματα, στοιχεῖα)) the consonants, particularly the mutes

Declension

First/Second declension

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • καὶ ἔσονται μετὰ τοῦτο εἰσ πτῶμα ἄτιμον καὶ εἰσ ὕβριν ἐν νεκροῖσ δἰ αἰῶνοσ, ὅτι ρήξει αὐτοὺσ ἀφώνουσ πρηνεῖσ καὶ σαλεύσει αὐτοὺσ ἐκ θεμελίων καὶ ἕωσ ἐσχάτου χερσωθήσονται καὶ ἔσονται ἐν ὀδύνῃ, καὶ ἡ μνήμη αὐτῶν ἀπολεῖται. (Septuagint, Liber Sapientiae 4:19)
  • τὸ δὲ τῶν Γοργόνων κάλλοσ, ἅτε βιαιότατόν τε ὂν καὶ τοῖσ καιριωτάτοισ τῆσ ψυχῆσ ὁμιλοῦν, εὐθὺσ ἐξίστη τοὺσ ἰδόντασ καὶ ἀφώνουσ ἐποίει, ὡσ δὲ ὁ μῦθοσ βούλεται καὶ λέγεται, λίθινοι ἐγίγνοντο ὑπὸ θαύματοσ. (Lucian, De Domo, (no name) 19:4)
  • πεσόντοσ δὲ μετὰ στεναγμοῦ καὶ βρυχήματοσ εὐθὺσ ἀφῆκεν ὁ θυμὸσ αὐτόν, καὶ γενόμενοσ παρ’ ἑαυτῷ καὶ τοὺσ φίλουσ ἰδὼν ἀφώνουσ ἑστῶτασ ἑλκύσασθαι μὲν ἐκ τοῦ νεκροῦ τὴν αἰχμήν ἔφθασε, παῖσαι δ’ ἑαυτὸν ὁρμήσασ παρά τὸν τράχηλον ἐπεσχέθη, τῶν σωματοφυλάκων τὰσ χεῖρασ αὐτοῦ λαβόντων καὶ τὸ σῶμα βίᾳ παρενεγκόντων εἰσ τὸν θάλαμον. (Plutarch, Alexander, chapter 51 6:1)
  • "φράσαιμι πρότερον ἢ πυθέσθαι παρὰ τούτων ὅ τι βούλεται τὸ μηδὲν ἄγαν αὐτοῖσ καὶ τὸ γνῶθι σαυτόν, καὶ τοῦτο δὴ τὸ πολλοὺσ μὲν ἀγάμουσ πολλοὺσ δ’ ἀπίστουσ ἐνίουσ δὲ καὶ ἀφώνουσ πεποιηκὸσ ἐγγύα πάρα δ’ ἄτα. (Plutarch, Septem sapientium convivium, chapter, section 21 9:1)
  • τὰ γοῦν νυνδὴ γενεαλογηθέντα, ὦ Σόλων, περὶ τῶν παρ’ ὑμῖν ἃ διῆλθεσ, παίδων βραχύ τι διαφέρει μύθων, οἳ πρῶτον μὲν ἕνα γῆσ κατακλυσμὸν μέμνησθε πολλῶν ἔμπροσθεν γεγονότων, ἔτι δὲ τὸ κάλλιστον καὶ ἄριστον γένοσ ἐπ’ ἀνθρώπουσ ἐν τῇ χώρᾳ παρ’ ὑμῖν οὐκ ἴστε γεγονόσ, ἐξ ὧν σύ τε καὶ πᾶσα ἡ πόλισ ἔστιν τὰ νῦν ὑμῶν, περιλειφθέντοσ ποτὲ σπέρματοσ βραχέοσ, ἀλλ’ ὑμᾶσ λέληθεν διὰ τὸ τοὺσ περιγενομένουσ ἐπὶ πολλὰσ γενεὰσ γράμμασιν τελευτᾶν ἀφώνουσ. (Plato, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, 39:1)

Synonyms

  1. voiceless

  2. unable to speak

  3. intestate

Related

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION