Ancient Greek-English Dictionary Language

ἄφιππος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἄφιππος ἄφιππη ἄφιππον

Structure: ἀ (Prefix) + φιππ (Stem) + ος (Ending)

Sense

  1. unsuited for cavalry
  2. unused to riding

Examples

  • ἐπεὶ δὲ ἄντικρυσ χαλεπὸν ἦν ἀποτρέπειν Μακεδόνασ χρημάτων ἐν ἐφικτῷ παρόντων, ἐκέλευσε θεραπεύσαντασ αὑτοὺσ καὶ τοῖσ ἵπποισ χιλὸν ἐμβαλόντασ οὕτω βαδίζειν ἐπὶ τοὺσ πολεμίουσ, αὐτὸσ δὲ πέμπει κρύφα πρὸσ τὸν ἐπὶ τῆσ ἀποσκευῆσ τῶν πολεμίων Μένανδρον, ὡσ κηδόμενοσ αὐτοῦ φίλου γεγονότοσ καὶ συνήθουσ, φυλάξασθαι παραινῶν καὶ ἀναχωρῆσαι τὴν ταχίστην ἐκ τῶν ἐπιδρόμων καὶ ταπεινῶν πρὸσ τὴν ἐγγὺσ ὑπώρειαν ἄφιππον οὖσαν καὶ κυκλώσεισ οὐκ ἔχουσαν. (Plutarch, chapter 9 4:1)
  • ἕτερον γὰρ οὐ πόρρω ποταμὸν εἶναι πότιμον, εἶτα τὴν λοιπὴν ἄφιππον καὶ τραχεῖαν, ὥστε παντάπασιν ἀποστρέψασθαι τοὺσ πολεμίουσ. (Plutarch, Antony, chapter 47 4:2)

Synonyms

  1. unsuited for cavalry

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION