συνωμότης
First declension Noun; Masculine
Transliteration:
Principal Part:
συνωμότης
συνωμότου
Structure:
συνωμοτ
(Stem)
+
ης
(Ending)
Sense
- a fellow-conspirator, confederate
Declension
First declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- εἷσ γὰρ τῶν δεδεμένων, οὐκ οἶδ’ ὅθεν ῥίνησ εὐπορήσασ καὶ συνωμότασ πολλοὺσ τῶν δεσμωτῶν προσλαβών, ἀποπρίει τε τὴν ἅλυσιν ᾗ ἐδέδεντο ἑξῆσ, τῶν κλοιῶν εἰσ αὐτὴν διειρομένων, καὶ ἀπολύει ἅπαντασ· (Lucian, Toxaris vel amicitia, (no name) 32:2)
- συνωμότασ δὲ πάλαι προσειλήφεσαν τρεῖσ τῶν ἑταίρων τῶν ἐμῶν τοὺσ θρασυτάτουσ. (Lucian, Verae Historiae, book 2 25:4)
- τούτουσ οἱ περὶ Λέντλον ὠφελίμουσ ἡγούμενοι πρὸσ τὸ κινῆσαι καὶ μεταβαλεῖν τήν Γαλατίαν ἐποιήσαντο συνωμότασ. (Plutarch, Cicero, chapter 18 3:2)
- ἔστιν δὲ οὐκ ἄν τισ πλούσιον ἑαυτὸν ποιήσῃ καὶ ἑταίρουσ καὶ πόλιν, ἐπιβουλεύσασ καὶ συνωμότασ συναγαγών, πένησ ὢν καὶ ἑαυτοῦ μὴ κρατῶν, ὑπὸ δειλίασ τῆσ πρὸσ τὰσ ἡδονὰσ ἡττημένοσ, εἶτα τοὺσ τὰσ οὐσίασ κεκτημένουσ ἀποκτείνασ, ἐχθροὺσ καλῶν τούτουσ, διαφορῇ τὰ τούτων χρήματα καὶ τοῖσ συνεργοῖσ τε καὶ ἑταίροισ παρακελεύηται ὅπωσ μηδεὶσ αὐτῷ ἐγκαλεῖ πένησ φάσκων εἶναι· (Plato, Epistles, Letter 7 179:2)
- τὸ δὲ Κυλώνειον ἄγοσ ἤδη μὲν ἐκ πολλοῦ διετάραττε τὴν πόλιν, ἐξ οὗ τοὺσ συνωμότασ τοῦ Κύλωνοσ ἱκετεύοντασ τὴν θεὸν Μεγακλῆσ ὁ ἄρχων ἐπὶ δίκῃ κατελθεῖν ἔπεισεν· (Plutarch, , chapter 12 1:1)