Ancient Greek-English Dictionary Language

θορυβέω

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: θορυβέω

Structure: θορυβέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: qo/rubos

Sense

  1. to make a noise or uproar
  2. the contrary
  3. to cheer, applaud
  4. to raise clamours against, to have clamours raised against one
  5. to confuse by noise or tumult, to trouble, throw into confusion, to be thrown into confusion

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular θορύβω θορύβεις θορύβει
Dual θορύβειτον θορύβειτον
Plural θορύβουμεν θορύβειτε θορύβουσιν*
SubjunctiveSingular θορύβω θορύβῃς θορύβῃ
Dual θορύβητον θορύβητον
Plural θορύβωμεν θορύβητε θορύβωσιν*
OptativeSingular θορύβοιμι θορύβοις θορύβοι
Dual θορύβοιτον θορυβοίτην
Plural θορύβοιμεν θορύβοιτε θορύβοιεν
ImperativeSingular θορῦβει θορυβεῖτω
Dual θορύβειτον θορυβεῖτων
Plural θορύβειτε θορυβοῦντων, θορυβεῖτωσαν
Infinitive θορύβειν
Participle MasculineFeminineNeuter
θορυβων θορυβουντος θορυβουσα θορυβουσης θορυβουν θορυβουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular θορύβουμαι θορύβει, θορύβῃ θορύβειται
Dual θορύβεισθον θορύβεισθον
Plural θορυβοῦμεθα θορύβεισθε θορύβουνται
SubjunctiveSingular θορύβωμαι θορύβῃ θορύβηται
Dual θορύβησθον θορύβησθον
Plural θορυβώμεθα θορύβησθε θορύβωνται
OptativeSingular θορυβοίμην θορύβοιο θορύβοιτο
Dual θορύβοισθον θορυβοίσθην
Plural θορυβοίμεθα θορύβοισθε θορύβοιντο
ImperativeSingular θορύβου θορυβεῖσθω
Dual θορύβεισθον θορυβεῖσθων
Plural θορύβεισθε θορυβεῖσθων, θορυβεῖσθωσαν
Infinitive θορύβεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
θορυβουμενος θορυβουμενου θορυβουμενη θορυβουμενης θορυβουμενον θορυβουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἀλλ’ ἐμοὶ τἀναντία δοκεῖ, ὦ πάτερ, μὴ συνταράττειν τὸν οὐρανὸν μηδὲ δῆλον εἶναι θορυβούμενον τῷ πράγματι, πράττειν δὲ ἰδίᾳ ταῦτα ἐξ ὧν κρατήσει μὲν ὁ Τιμοκλῆσ λέγων, ὁ Δᾶμισ δὲ καταγελασθεὶσ ἄπεισιν ἐκ τῆσ συνουσίασ. (Lucian, Juppiter trageodeus, (no name) 5:7)
  • "τύφου γὰρ ἂν ἦν τινοσ, ὦ φίλε, κενοῦ καὶ κόμπου τὸ τοιοῦτον, οὐκ ἀληθείασ καὶ ἁπλότητοσ οἷσ τὸν ἄνδρα μέγαν ὡσ ἀληθῶσ καὶ διαφέροντα τῶν πολλῶν γεγονέναι δοκοῦμεν, ὑπὸ φωνῆσ ἔξωθεν ἢ πταρμοῦ τινοσ ὁπηνίκα τύχοι θορυβούμενον ἐκ τῶν πράξεων ἀνατρέπεσθαι καὶ προϊέσθαι τὸ δεδογμένον. (Plutarch, De genio Socratis, section 11 1:5)
  • ὁ δὲ ἐμβαλὼν εἷσ τὸν ὀπίσω συνετάραξε καὶ τοῦτον καὶ τοὺσ ἐπιφερομένουσ, κατιδὼν δὲ τοῦτο Μάρκελλοσ ἐκέλευσε τοὺσ ἱππεῖσ ἐλαύνειν ἀνὰ κράτοσ πρὸσ τὸ θορυβούμενον καὶ ποιεῖν ἔτι μᾶλλον αὑτοῖσ περιπετεῖσ τοὺσ πολεμίουσ, οὗτοί τε δὴ λαμπρῶσ ἐμβαλόντεσ ἀνέκοπτον ἄχρι τοῦ στρατοπέδου τοὺσ Καρχηδονίουσ, καὶ τῶν θηρίων τὰ κτεινόμενα καὶ πίπτοντα τὸν πλεῖστον αὐτῶν φόνον ἀπειργάζετο. (Plutarch, Marcellus, chapter 26 3:1)
  • θορυβούμενον, ἦν γὰρ οὐχ ἱκανὰ τὰ παρεσκευασμένα, προπέμπων τῶν φίλων ἑκάστῳ, πλακοῦντι χώραν ἐκέλευεν ἀπολείπειν· (Plutarch, Regum et imperatorum apophthegmata, , section 20 1:1)
  • ὁ δὲ Πομπήϊοσ ἀφ’ ἵππου τὴν παράταξιν ἐπισκοπῶν, ὡσ ἑώρα τοὺσ μὲν ἀντιπάλουσ μεθ’ ἡσυχίασ τὸν καιρὸν ἐν τάξει προσμένοντασ, τῆσ δ’ ὑφ’ αὑτῷ στρατιᾶσ τὸ πλεῖστον οὐκ ἀτρεμοῦν, ἀλλὰ κυμαῖνον ἀπειρίᾳ καὶ θορυβούμενον, ἔδεισε μὴ διασπασθῇ παντάπασιν ἐν ἀρχῇ τῆσ μάχησ, καὶ παράγγελμα τοῖσ προτεταγμένοισ ἔδωκεν ἑστῶτασ ἐν προβολῇ καὶ μένοντασ ἀραρότωσ δέχεσθαι τοὺσ πολεμίουσ, ὁ δὲ Καῖσαρ αἰτιᾶται τὸ στρατήγημα τοῦτο· (Plutarch, Pompey, chapter 69 4:1)

Synonyms

  1. to make a noise or uproar

  2. the contrary

  3. to cheer

  4. to raise clamours against

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION