Hellas Alive Dictionary - πυρινος

Ancient Greek-English Dictionary

πύρινος

First/Second declension Adjective; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: πύρινος

Structure: πυριν (Stem) + ος (Ending)

Etym.: pu=r

Sense

of or pertaining to fire, fiery
(metaphoric) bitter, obstinate

Declension

First/Second declension

		Masculine	Feminine	Neuter
Singular	Nominative	πύρινος	πυρίνη	πύρινον
	Genitive	πυρίνου	πυρίνης	πυρίνου
	Dative	πυρίνῳ	πυρίνῃ	πυρίνῳ
	Accusative	πύρινον	πυρίνην	πύρινον
	Vocative	πύρινε	πυρίνη	πύρινον
Dual	N/A/V	πυρίνω	πυρίνᾱ	πυρίνω
Dual	G/D	πυρίνοιν	πυρίναιν	πυρίνοιν
Plural	Nominative	πύρινοι	πύριναι	πύρινα
	Genitive	πυρίνων	πυρινῶν	πυρίνων
	Dative	πυρίνοις	πυρίναις	πυρίνοις
	Accusative	πυρίνους	πυρίνᾱς	πύρινα
	Vocative	πύρινοι	πύριναι	πύρινα

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	πύρινος πυρίνου	πυρινώτερος πυρινωτέρου	πυρινώτατος πυρινωτάτου
Adverb	πυρίνως	πυρινώτερον	πυρινώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

ὁ ἀναληφθεὶσ ἐν λαίλαπι πυρὸσ ἐν ἅρματι ἵππων πυρίνων. (Septuagint, Liber Sirach 48:9)
ἀφ’ ἧσ ἡμέρασ ἐκτίσθησ σύ. μετὰ τοῦ Χεροὺβ ἔθηκά σε ἐν ὄρει ἁγίῳ Θεοῦ, ἐγενήθησ ἐν μέσῳ λίθων πυρίνων. (Septuagint, Prophetia Ezechielis 28:14)
ἀπὸ πλήθουσ τῆσ ἐμπορίασ σου ἔπλησασ τὰ ταμιεῖά σου ἀνομίασ καὶ ἥμαρτεσ καὶ ἐτραυματίσθησ ἀπὸ ὄρουσ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἤγαγέ σε τὸ Χεροὺβ ἐκ μέσου λίθων πυρίνων. (Septuagint, Prophetia Ezechielis 28:16)
διττῶν γὰρ ὄμβρων ἐν αὐτῇ γινομένων καθ’ ἕκαστον ἔτοσ, τοῦ μὲν χειμερινοῦ, καθὰ παρὰ τοῖσ ἄλλοισ, ὁ σπόροσ τῶν πυρίνων γίνεται καρπῶν, τοῦ δ’ ἑτέρου κατὰ τὴν θερινὴν τροπὴν σπείρεσθαι συμβαίνει τὴν ὄρυζαν καὶ τὸν βόσπορον, ἔτι δὲ σήσαμον καὶ κέγχρον· (Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica, book 2, chapter 36 4:2)
Ἑβδόμησ ἑβδομάδοσ διαγεγενημένησ μετὰ ταύτην τὴν θυσίαν, αὗται δ’ εἰσὶν αἱ τῶν ἑβδομάδων ἡμέραι τεσσαράκοντα καὶ ἐννέα, [τῇ πεντηκοστῇ], ἣν Ἑβραῖοι ἀσαρθὰ καλοῦσι, σημαίνει δὲ τοῦτο πεντηκοστήν, καθ’ ἣν προσάγουσι τῷ θεῷ ἄρτον ἀλφίτων μὲν πυρίνων ἀσσαρῶνασ δύο μετὰ ζύμησ γεγονότων, θυμάτων δὲ ἄρνασ δύο· (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 3 320:1)

Synonyms

of or pertaining to fire
- πυρώδης (like fire, fiery)
- πυρίπνους (fire-breathing, fiery)
- πυρόεις (fiery)
- φλογωπός (fiery-looking, flaming, by fire)
- ζάπυρος (very fiery)
- πυριηκής (with fiery point)
- ἔμπυρος (burning, fiery)
- πυραυγής (fiery bright)
bitter
- ἀλύδοιμος (bitter)

κρίθινος (made of or from barley)
σκίλλα (a squill)
παχύτης (thickness)
κασία (cassia)
σήσαμον (sesame)
κιννάμωμον (cinnamon)
χαμαίζηλος (seeking the ground)
ὑακίνθινος (hyacinthine)
ἀκρόδρυα (fruit-trees)
σχῖνος (the mastich-tree)
πρῖνος (the evergreen oak)
κέγχρος (millet)
ὄσπριον (pulse)
στέγασμα (anything which covers)
ἕψημα (anything boiled)
ῥαβδωτός (striped)
φύραμα (that which is mixed)
ἄτροφος (not fed)
φύρω (to mix)
ὄροβος (bitter vetch)
κόλλαβος (cake or roll)
σεμίδαλις (the finest wheaten flour)
ἀσύνδετον (a rhetorical style without conjunctions)
ἀσύνδετος (unconnected)
σίκερα (a fermented liquor)
νίτρον (sodium carbonate)
πυρία (a vapour-bath)
κεράτινος (of horn)
βούτυρος (butter)
βούτυρον (butter)

Derived

πύρινος (of wheat, wheaten)

Similar forms

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary

πύρινος

Sense

Declension

Examples

Synonyms

of or pertaining to fire

bitter

Related

Derived

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION