- ταῦτα τίσ οὐκ ἂν διαρρήδην καὶ σαφέστατ’ οἰηθείη τὴν εἱμαρμένην δηλοῦν, ὥσπερ τινὰ βάσιν καὶ πολιτικὴν νομοθεσίαν ταῖσ ἀνθρωπίναισ ψυχαῖσ προσήκουσαν, ἧσ δὴ καὶ τὴν αἰτίαν ἑξῆσ ἐπιφέρει; (Plutarch, De fato, section 9 10:1)
(플루타르코스, De fato, section 9 10:1)
- ἑώσ οὗ παντάπασιν ὑπεριδόντεσ τὴν Λυκούργου νομοθεσίαν ὑπὸ τῶν ἰδίων πολιτῶν ἐτυραννεύθησαν μηδὲν ἔτι σῴζοντεσ τῆσ πατρίου ἀγωγῆσ, καὶ παραπλήσιοι τοῖσ ἄλλοισ γενόμενοι τὴν πρόσθεν εὔκλειαν καὶ παρρησίαν ἀπέθεντο καὶ εἰσ δουλείαν μετέστησαν, καὶ νῦν ὑπὸ Ῥωμαίοισ καθάπερ οἱ ἄλλοι Ἕλληνεσ ἐγένοντο. (Plutarch, Instituta Laconica, section 42 3:1)
(플루타르코스, Instituta Laconica, section 42 3:1)
- καὶ ἄρχειν καὶ δικάζειν καὶ ῥητορεύειν ἐν δὲ τοῖσ βίοισ οὐδενὸσ ἔστιν εὑρεῖν οὐ στρατηγίαν, οὐ νομοθεσίαν, οὐ πάροδον εἰσ βουλήν, οὐ συνηγορίαν ἐπὶ δικαστῶν, οὐ στρατείαν ὑπὲρ πατρίδοσ, οὐ πρεσβείαν, οὐκ ἐπίδοσιν· (Plutarch, De Stoicorum repugnantiis, section 2 1:1)
(플루타르코스, De Stoicorum repugnantiis, section 2 1:1)
- ὥστε δῆλον ὅτι πρὸσ μὲν τὴν νομοθεσίαν αἱ τῆσ γῆσ περίοδοι χρήσιμοι ἐντεῦθεν γὰρ λαβεῖν ἔστιν τοὺσ τῶν ἐθνῶν νόμουσ, πρὸσ δὲ τὰσ πολιτικὰσ συμβουλὰσ αἱ τῶν περὶ τὰσ πράξεισ γραφόντων ἱστορίαι· (Aristotle, Rhetoric, Book 1, chapter 4 13:2)
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 4 13:2)
- οὐ γὰρ εἰσ ἐνιαυτὸν ἀπεδείχθημεν, οὐδ’ εἰσ ἄλλον τινὰ χρόνον ὡρισμένον, ἀλλ’ ἑώσ ἂν καταστησώμεθα πᾶσαν τὴν νομοθεσίαν. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 6 7:1)
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 6 7:1)
